การวิเคราะห์คุณธรรมผู้บริหารมีผลต่อประสิทธิภาพทีมกีฬาจักรยานของตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา An Analysis of Executive Morals Affecting the Efficiency of Cycling Teams in Nai Mueang Sub-District, Mueang District, Nakhon Ratchasima Province
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาคุณธรรมของผู้บริหารทีมจักรยาน 2) เพื่อศึกษาคุณธรรมของผู้บริหารทีมจักรยานต่อเพิ่มประสิทธิภาพของทีมจักรยานของตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา 3) เพื่อวิเคราะห์แนวคิดการใช้หลักคุณธรรมในการบริหารให้มีประสิทธิภาพของทีมกีฬาจักรยานของตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการเก็บข้อมูลจากเอกสารปฐมภูมิ ทุติยภูมิ และการสัมภาษณ์เชิงลึก มีผู้ให้มูล จำนวน 25 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาตามหลักอุปนัยวิธี
ผลการวิจัยพบว่า
1. คุณธรรมของผู้บริหารทีมจักรยานเป็นแนวความคิดที่ได้จากปรัชญาพลศึกษา แบ่งออกเป็น 4 สาขา คือ ปรัชญาพลศึกษาตามแนวปรัชญาการศึกษาจิตนิยม สัจจนิยม ประสบการณ์นิยม และอัตถิภาวนิยมเพื่อนำมาใช้ในการสร้างทัศนคติ พัฒนาบุคลิกภาพ ความมั่นใจ เสริมคุณธรรม จริยธรรม ในการบริหารทีมจักรยาน
2. การยึดหลักความรับผิดชอบ ความโปร่งใส ความเสมอภาค การสร้างคุณค่าของทีมจักรยานในระยะยาว และการส่งเสริมการปฏิบัติที่เป็นเลิศ โดยมีหลักการบริหารทีมจักรยานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพคือ 1) มีความรับผิดชอบต่อผลการตัดสินใจและการกระทำของตน 2) มีความโปร่งใสและเปิดเผยอย่างตรงไปตรงมา 3) ปฏิบัติต่อทุกฝ่ายอย่างเสมอภาคและยุติธรรม 4) มุ่งสร้างคุณค่าของทีมจักรยานในระยะยาวแก่ผู้มีส่วนได้เสีย และ 5) ส่งเสริมการปฏิบัติที่เป็นเลิศ
3. การเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารทีมจักรยาน ผู้บริหาร ได้ใช้พุทธจริยศาสตร์เป็นรูปแบบ การครองตน ใช้หลักสัปปุริสธรรม 7 คือ รู้จักหลักการ รู้ความมุ่งหมาย รู้จักตน รู้จักประมาณ รู้จักกาล รู้จักบุคคล การครองคนใช้หลักสังคหวัตถุ 4 คือ การแบ่งปัน การใช้ปิยวาจา การช่วยเหลือ การวางตน และในการครองงานใช้หลักอิทธิบาท 4 คือ ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา ด้วยวิธีการดังกล่าวนี้ทำให้การบริหารทีมกีฬาจักรยานมีประสิทธิภาพมากขึ้น
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
คำพอง งามภักดิ์. (2543). จริยธรรมธุรกิจ : ศึกษาเปรียบเทียบแนวคิดประโยชน์นิยมกับแนวคิดพระพุทธศาสนา. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.
พระธานี เขมธมฺโม (จำปา). (2550). ศึกษาสัมมาอาชีวะในพระพุทธศาสนา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). การพัฒนาที่ยั่งยืน. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง.
ภูพิงค์ สุวรรณ. (2556). การศึกษาการเตรียมทีมกีฬาจักรยานของสมาคมจักรยานแห่งประเทศไทยในการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 27. (วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เยาวพา นพศรี. (2545). การนำเสนอจรรยาบรรณของนักอบรมและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์. (วิทยานิพนธ์ คุรุศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วศิน อินทสระ. (2549). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ธรรมดา.
สุภาวดี นัมคณิสรณ์. (2550). ธุรกิจกับพุทธจริยศาสตร์. (วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Garrett M., (2004). Health Care Ethics. New York: Baillie Harold W; & Garrett Rosellen.
