วรรณศิลป์ วาทศาสตร์ของชาวภูไท

บทคัดย่อ

 สังคมไทยมีวัฒนธรรมหนึ่งที่ได้กล่าวขานขนานนามว่า “วัฒนธรรมของชาวภูไท” ที่สร้างความงดงามทางศิลปะ วัฒนธรรม จารีตประเพณีและวิถีชีวิตจากรุ่นสู่รุ่นและเป็นมรดกมาจนถึงปัจจุบัน
ชาวภูไทมีบรรพบุรุษที่มีต้นกำเนิดอยู่บริเวณสิบสองจุไท ซึ่งเป็นพื้นที่ในทางตอนใต้ของจีนเมื่อราว 2,700 ปี
ที่แล้ว ชาวภูไทมีการอพยพเข้ามาในประเทศไทยอยู่หลายครั้งและมีการตั้งถิ่นฐานทั้งในจังหวัดทาง
ภาคอีสานและภาคกลาง ชาวภูไทมีวิถีชีวิตในการดำเนินชีวิตที่เรียบง่าย มีความพอเพียง หญิงชาวภูไท
จะทำงานบ้าน ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ และมีเอกลักษณ์ในการทอผ้าไว้ใช้เอง ส่วนผู้ชายชาวภูไทจะเป็นผู้นำ
ในการหาเลี้ยงครอบครัว ล่าสัตว์ จัดทำเครื่องมือเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันประเภทจักสานโดยใช้วัสดุ
จากธรรมชาติ ปัจจุบันนี้ชาวภูไท ยังคงรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีสืบต่อกันมาซึ่งเห็นเด่นชัดใน
ชาวภูไทที่สูงอายุ ส่วนวัยรุ่นมีการเปลี่ยนแปลงตามโลกในยุคโลกาภิวัฒน์ ความเชื่อของชาวภูไทจะเชื่อภูติผี บรรพบุรุษ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามธรรมชาติ มีพิธีกรรมที่เกี่ยวกับความเชื่อ ชาวภูไทมีลักษณะความเป็นอยู่แบบครอบครัวใหญ่ในบ้านเดียวกัน เป็นกลุ่มคนทำงานที่มีความขยันขันแข็ง มัธยัสถ์ ทำงานได้หลายอาชีพเผ่าภูไทเป็นกลุ่มที่พัฒนาได้เร็ว มีความรู้ความเข้าใจและมีความเข้มแข็งในการปกครอง มีหน้าตาที่สวย
ผิวพรรณดี กริยามารยาทงดงาม มีอัธยาศัยไมตรีในการต้อนรับแขกแปลกถิ่นจนเป็นที่กล่าวขวัญถึง
การฟ้อนภูไทเรณูนครเป็นการฟ้อนประเพณีที่มีมาแต่บรรพบุรุษ ที่สร้างบ้านแปลงเมือง การฟ้อนภูไทนี้ถือว่าเป็นศิลปะเอกลักษณ์ ส่วนทางด้านวัฒนธรรมประจำเผ่าของภูไทเรณูนคร
ถือว่าฟ้อนภูไทเป็นการฟ้อนที่เป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดนครพนม ปัจจุบัน กระทรวงศึกษาธิการได้บรรจุวิชาการฟ้อนภูไทเรณูนคร เข้าไว้ในหลักสูตร ให้นักเรียนทั้งชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาได้ฝึกฝน
เล่าเรียนกัน โดยเฉพาะนักเรียนที่เล่าเรียนอยู่ในสถานศึกษาภายในเขตอำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม จะฟ้อนรำประเพณี “ฟ้อนภูไทเรณูนคร” เป็นทุกคน ส่วนเอกลักษณ์ อัตลักษณ์ ศิลปวัฒนธรรมประจำ
เผ่าพันธุ์จะสะท้อนผ่านวรรณศิลป์ วาทศาสตร์อันปราณีตและงดงามของชาวภูไท