รูปแบบการเรียนการสอนภาษาไทยในศตวรรษที่ 21
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปัญหาภาษาไทยได้เกิดขึ้นมาอย่างยาวนานจนถึงปัจจุบัน ซึ่งส่งผลให้ภาษาไทยเสื่อมลงไปทั้ง ๆ ที่คนไทยส่วนใหญ่ใช้ในชีวิตประจำวันเพื่อการติดต่อสื่อสารเป็นเครื่องมือในการศึกษา การประกอบอาชีพและใช้เป็นภาษาประจำชาติ คนไทยเรียนภาษาไทยเพื่อให้ใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง สามารถฟัง พูด อ่าน และเขียน เพื่อสื่อสารกับคนอื่นให้เข้าใจความรู้สึก ความคิดและความต้องการ ตลอดจนมีทักษะรับและส่งสารอย่างมีประสิทธิภาพ ปัญหาการใช้ภาษาไทยในสื่อสังคมออนไลน์เกิดขึ้นจากความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่ก้าวล้ำอย่างรวดเร็วทำให้การใช้ภาษาไทยแบบผิด ๆ จนเกือบจะกลายเป็นความคุ้นชิน อนึ่งกรอบแนวคิดเชิงมโนทัศน์สำหรับทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ได้เป็นที่ยอมรับในการสร้างทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ซึ่งเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวาง เนื่องด้วยเป็นกรอบแนวคิดที่เน้นผลลัพธ์ที่เกิดกับ
ผู้เรียน ในด้านความรู้สาระวิชาหลักที่จะช่วยผู้เรียนได้เตรียมความพร้อมในหลากหลายด้าน รวมทั้งระบบสนับสนุนการเรียนรู้ ได้แก่ มาตรฐาน การประเมินหลักสูตรและการเรียนการสอน การพัฒนาครู และสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการเรียน ดังนั้น รูปแบบการเรียนการสอนภาษาไทยในศตวรรษที่ 21 ควรก้าวเดินบนพื้นฐานของการประยุกต์ใช้ทฤษฎีการเรียนรู้สู่การสอนภาษาไทยในชีวิตวิถีใหม่, สารัตถะ 10 อย่าง ที่ครูผู้สอนภาษาไทยควรคำนึงในการออกแบบการเรียนยุคชีวิตวิถีใหม่, และสอนภาษาไทยในชีวิตวิถีใหม่อย่างไรให้เกิดการเรียนรู้อย่างไร้รอยต่อ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2552). เอกสารประกอบหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
การจัดการเรียนรู้คอมพิวเตอร์ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย, SMIND. (2560). กรอบแนวคิดเพื่อการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2565, จาก http://www.noppawan.sskru.ac.th/data/learn_c21.pdf
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2564). กสศ. สำรวจสถานการณ์เด็กหลุดออกนอกระบบหลังเปิดเทอมใหม่. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2565, จาก https://www.eef.or.th/news-eef-explore-children-falling-out-of-system-after-newsemester/
กุหลาบ มัลลิกะมาส. (2551). ปาฐกถานำเรื่อง “การใช้ภาษาไทยในปัจจุบัน” กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ครรชิต มาลัยวงศ์. (2560). ทัศนะไอที. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: ศูนย์เทคโนโลยีอีเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ.
ดิเรก วรรณเศียร. (ม.ป.ป.). MACRO Model : รูปแบบการจัดการเรียนรู้สำหรับศตวรรษที่ 21. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2565, จาก https://regis.dusit.ac.th›images›news›14213084.pdf
พระปลัดสถาพร ปุ่มเป้า. (2564). นวทางการสอนภาษาไทยในชีวิตวิถีใหม่ ท่ามกลางวิกฤตการณ์ COVID-19. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(8), 388-403.
พระธรรมกิตติวงศ์. (2551). การเสวนาเรื่อง “การใช้ภาษาไทยในปัจจุบัน”. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ภาวรรณ ธนาเลิศสมบูรณ์. (2565). Learning Losses in Covid กับภารกิจกู้คืนการเรียนรู้แห่งศตวรรษ. กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.). สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2565, จาก https://www.eef.or.th/learning-losses-in-covid/
นรรัชต์ ฝันเชียร. (2563). มารู้จักหลักการสอน 9 ขั้นของกาเย่ (Gagne). สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2565, จาก https://www.trueplookpanya.com/blog/content/82909/-blog-teamet
มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา. (2563). พระบรมราโชวาท วันภาษาไทย. สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2565, จาก: https://www.bsru.ac.th
สุจริต เพียรชอบ. (2539). การพัฒนาการสอนภาษาไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุทธิวรรณ ตันติรจนาวงศ์. (2560). ทิศทางการจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21. สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ วารสาร Veridian E-Journal, Silpakorn University (ฉบับภาษาไทย), 10(2), 2843-2854.
วิจารณ์ วานิช. (2556). ครูเพื่อศิษย์ สร้างห้องเรียนกลับทาง. กรุงเทพฯ: เอสอาร์พริ้นติ้งแมสโปรดักส์ จำกัด.