แนวทางการบริหารวิชาการแบบมีส่วนร่วมตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ในจังหวัดขอนแก่น แนวทางการบริหารวิชาการแบบมีส่วนร่วมตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ในจังหวัดขอนแก่น

Main Article Content

อภิชาติ จันทร์ศรี
พระครูปลัดบุญช่วย โชติวํโส
สุรศักดิ์ จันพลา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการบริหารวิชาการแบบมีส่วนร่วมตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ในจังหวัดขอนแก่น 2) เพื่อเสนอแนวทางการบริหารวิชาการแบบมีส่วนร่วมตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ในจังหวัดขอนแก่น ผู้วิจัยกำหนดกลุ่มตัวอย่างรวมทั้งสิ้น 194 คน กลุ่มผู้ให้ข้อมูลหลักจากการสัมภาษณ์ 3 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.97 สถิตที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน


ผลการวิจัยพบว่า
1) การบริหารวิชาการแบบมีส่วนร่วมตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ในจังหวัดขอนแก่น โดยภาพรวมมีระดับการปฏิบัติเฉลี่ยอยู่ในระดับมากและเมื่อจำแนกเป็นรายด้าน ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการจัดการเรียนการสอน รองลงมา คือ ด้านการนิเทศภายในสถานศึกษา มีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก ส่วนด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา และด้านการวัดและประเมินผลการศึกษา มีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด
2) แนวทางการบริหารวิชาการแบบมีส่วนร่วมตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ในจังหวัดขอนแก่น ผู้บริหาร ครูและบุคลากร ควรมีส่วนร่วมในการปรึกษา วางแผน ติดตาม ประเมินผล ปรับปรุง และพัฒนา โดยอาศัยหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ประกอบด้วย 1) ทานมัย คือ การให้ทาน ผู้บริหาร ครูและบุคลากร ควรเปิดโอกาสให้ผู้อื่นได้มีส่วนร่วมในการทำงาน แสดงความยินดี ยอมรับเห็นชอบในการทำงานซึ่งกันและกัน 2) ศีลมัย คือ การรักษาศีล ผู้บริหาร ครู และบุคลากร ควรมีการช่วยเหลือ เพื่อพัฒนางานให้ประสบความสำเร็จ และ 3) ภาวนามัย คือ การอบรมจิตใจผู้บริหาร ครูและบุคลากร ควรมีการฝึกอบรมพัฒนา มีการรับข้อมูลที่เป็นประโยชน์ต่อการทำงานการให้คำแนะนำ ให้ความรู้แก่ผู้ร่วมปฏิบัติงาน เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของงาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จันทร์ศรี อ., โชติวํโส พ. ., & จันพลา ส. . (2022). แนวทางการบริหารวิชาการแบบมีส่วนร่วมตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ในจังหวัดขอนแก่น: แนวทางการบริหารวิชาการแบบมีส่วนร่วมตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ของสถานศึกษา สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ ในจังหวัดขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 9(2), 227–236. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/255347
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จันทรานี สงวนนาม. (2553). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). นนทบุรี: สำนักพิมพ์ บุ๊ค พอยท์.

ประพิศ โบราณมูล. (2554). การปฏิบัติตนตามหลักธรรมบุญกิริยาวัตถุ 3 ของข้าราชการครูในโรงเรียนเทศบาล สังกัดเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 2(1), 50-59.

ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2553). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพมหานคร.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). 2550. พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จันทร์เพ็ญ.

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 119 ตอนที่ 123 ก, 19 ธันวาคม 2545.

พระหนูกัน กตคุโณ (ฤาวิเศษ). (2558). การศึกษาการสร้างบารมีตามหลักบุญกิริยาวัตถุ 3 ของชาวบ้านหนองแวงตอตั้ง ตำบลคึมชาด อำเภอหนองสองห้อง จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 14(3), 163-173.

ไพฑรู สินลารัตน์. (2558). ปฏิรูปการเรียนรู้ : ปฏิรูปการศึกษากลับทางจากล่างขึ้นบน. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.

ลักษณวัต ปาละรัตน์. (2563). การใช้หลักศาสนธรรมในพระพุทธศาสนาเพื่อการพัฒนาตน : กรณีศึกษา นักศึกษาที่เข้าเรียนวิชาพระพุทธศาสนาเบื้องต้น มหาวิทยาลัยรามคำแหง. วารสารวิจัยรามคำแหง (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 23(2), 33-44.