ความรับผิดของผู้บังคับบัญชากับเจ้าหน้าที่ผู้กระทำละเมิด ตามพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539

บทคัดย่อ

 กรณีเจ้าหน้าที่กระทำละเมิดต่อหน่วยงานของรัฐโดยทุจริตและยักยอกเงินไปนั้น ไม่อาจถือได้ว่าเป็นการกระทำละเมิดในการปฏิบัติหน้าที่ แต่เป็นการกระทำที่อาศัยโอกาสที่ตนเองปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งเจ้าหน้าที่การเงินยักยอกเงินนั้นไป ดังนั้น เจ้าหน้าที่ผู้กระทำละเมิด ย่อมไม่อยู่ในเงื่อนไขที่จะได้รับความคุ้มครองตาม มาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539 ซึ่งหน่วยงานของรัฐจะออกคำสั่งเรียกให้เจ้าหน้าที่ชำระเงินแก่หน่วยงานของรัฐไม่ได้ แต่หน่วยงานของรัฐต้องฟ้อง
เจ้าหน้าที่เป็นคดีต่อศาลยุติธรรม ให้เจ้าหน้าที่รับผิดเป็นการส่วนตัว เต็มจำนวนตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ส่วนการที่เจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชา เป็นเจ้าหน้าที่ที่กระทำละเมิดในการปฏิบัติหน้าที่จากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หรือละเลยไม่ปฏิบัติหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ ซึ่งหากเป็นความบกพร่องในการปฏิบัติหน้าที่ ย่อมจะได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย หากตนเองได้ตรวจตราพอสมควร ไม่ถึงกับปล่อยปละละเลยไม่ตรวจสอบการทำงานของเจ้าหน้าที่การเงินเลยแล้ว
ก็เป็นการบกพร่องโดยประมาทเลินเล่อในการปฏิบัติหน้าที่โดยไม่ถึงขั้นร้ายแรง เจ้าหน้าที่ผู้ที่เป็นผู้บังคับบัญชาก็ไม่ต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน ตามบทบัญญัติมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2539