องค์ประกอบของภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน องค์ประกอบของภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้เป็นการนำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับองค์ประกอบของภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีความเหมาะสมและสามารถพัฒนางานวิชาการของสถานศึกษาได้มากที่สุด ซึ่งภาวะผู้นำทางวิชาการมีความสำคัญอย่างมากต่อการพัฒนาสถานศึกษา เพราะภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษานั้นสามารถขับเคลื่อนการบริหารสถานศึกษาโดยเฉพาะงานวิชาการที่จะส่งผลต่อคุณภาพของผู้เรียนนำไปสู่เป้าหมายที่ตั้งไว้ได้ โดยกระบวนการนำ โน้มน้าวของผู้บริหารสถานศึกษา ในการสร้างเป้าหมายความสำเร็จร่วมกันของสถานศึกษา โดยศึกษา สังเคราะห์องค์ประกอบจากนักวิชาการ นักการการศึกษาที่ได้ทำการศึกษาไว้แล้ว ทำให้ได้องค์ประกอบของภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในครั้งนี้ ได้องค์ประกอบ 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) การบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ 2)การพัฒนาบรรยากาศและวัฒนธรรมการเรียนรู้ 3)การนิเทศ กำกับ ติดตาม วัดและประเมินผล 4) การส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพบุคลากร และ 5) การมีวิสัยทัศน์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). หลักสูตรพัฒนาภาวะผู้นาการเปลี่ยนแปลงเพื่อรองรับการกระจายอำนาจสำหรับผู้บริหารการศึกษาและผู้บริหารสถานศึกษา. นครปฐม: สถาบันพัฒนาครูคณาจารย์และบุคลากรทางการศึกษา.
กรรณิกา นาคคำ. (2558). รูปแบบภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยชอนแก่น, 11(1), 189-196.
ไกศิษฏ์ เปลรินทร์. (2552). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำทางวิชาการสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ดวงกมล เปียทอง. (2556). รูปแบบภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาภาคตะวันออก. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 3(1), 164-172.
ทัศนีย์ มณีวรรณ.(2564).รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาของผู้บริหารถาศึกษาขั้นพื้นฐานยุคดิจิทัล. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร., 9(2), 591-604.
เนตร์พัณณา ยาวิราช.(2552). ภาวะผู้นาและผู้นาเชิงกลยุทธ์. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพมหานคร: บริษัท ทริปเพิ้ล กรุ๊ป จำกัด.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2551). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ: บริษัท วี.พริ้นท์.
เพ็ญพักตร์ ภู่ศิลป์. (2560). รูปแบบภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนสาธิต ระดับประถมศึกษาในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฎ. วารสาร มสด สาขามนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์, 13(1), 19-37.
วันเผด็จ มีชัย. (2554). ภาวะผู้นำทางวิชาการที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น 5(2), 79-85.
วิเชียร ทองคลี่. (2562). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์, 13(3), 231-248.
อัศนีย์ สุกิจโจ. (2552). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงวิชาการตามหลักพุทธธรรมของผู้บริหารโรงเรียนวิถีพุทธในจังหวัดนครสวรรค์. (ดุษฎีนิพนธ์สาขาพุทธบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Coleman, D. & Adam, R.C. (2000). Establishing construct validity and reliability for the NAESP professional development Inventory, Journal of Personal.
Daft, R.L. (2003). Management. New York: Thomson.
Hallinger and Murphy. (2009). Assessing the Instructional Management Behaviorof Principals.
Kaiser, S.M. (2000). Mapping the learning organization: Exploring a model of learning organization. Dissertation. Louisiana State University. U.S.A.
Larry W. Ubben, Gerald C., and Hughes. (1987). The Principal : Creative leadership for effective schools. Boston: Bacon.
