การพัฒนาพฤฒพลังด้วยหลักธรรมานุภาพ การพัฒนาพฤฒพลังด้วยหลักธรรมานุภาพ
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อนำเสนอถึงการพัฒนาพฤฒพลังด้วยหลักธรรมานุภาพ พบว่า พฤฒพลังของผู้สูงอายุใน 3 ด้าน คือ การมีสุขภาพที่ดี การมีส่วนร่วมในสังคม และการมีหลักประกันในความมั่นคงของชีวิต พฤฒพลังของผู้สูงอายุทั้ง 3 ด้าน จะต้องได้รับการเสริมแรงด้วยพลังของธรรมสมาธิ 5 อย่าง คือ ปราโมทย์ ปีติ ปัสสัทธิ สุข และสมาธิ จะเป็นพฤฒพลังที่มีดุลยภาพทั้ง 2 มิติ คือ มิติทางกายและมิติทางจิตใจ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กุศล สุนทรธาดา และ กมลชก ขําสุวรรณ. (2553). ระดับและแนวโน้มความมีพฤฒิพลังของผู้สูงอายุไทย. การประชุมวิชาการประชากรศาสตร์แห่งชาติ.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยมนา ชนะนิล และคณะ. (2563). ภาวะพฤฒพลังของผู้สูงอายุในชุมชนจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 30(2), 83-92.
ระวี สัจจโสภณ. (2556). แนวคิดการศึกษาเพื่อพัฒนาการสูงวัยในผู้สูงอายุ. วารสารวิทยาสารเกษตรศาสตร์ สาขาสังคมศาสตร์, 34(3), 471-490.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2562). ถ้าสูงอายุเป็นก็น่าเป็นผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ ผลิธัมม์ในเครือบริษัท สำนักพิมพ์เพ็ทแอนด์โฮม จำกัด.
สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2562). พุทธธรรม ฉบับปรับขยายพิมพ์ครั้งที่ 53 (ฉบับข้อมูล คอมพิวเตอร์ ครั้งที่ 22. คณะระดมธรรมและธรรมสถาน: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สหประชาชาติ (UN). (2560). ประชากรผู้สูงวัยของโลก. นิวยอร์ก: สหประชาชาติ.
สำนักงานสถิติแห่งชาติกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2560). ดัชนีพฤฒพลังผู้สููงอายุไทย (Active Ageing Index of Thai Elderly). กรุงเทพฯ: บริษัท เท็กซ์แอนด์เจอร์นัลพับลิเคชั่น จํากัด.
สุภจักษ์ แสงประจักษ์สกุล. (2558). ปัจจัยกําหนดระดับวุฒิวัยของผู้สูงอายุไทย. วารสารสงขลานครินทร์ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 21(1), 139-167.
องค์การอนามัยโลก (WHO). (2545). พฤฒพลัง (Active Ageing). กรอบนโยบายเจนีวา : องค์การอนามัยโลก.