การปฏิบัติตนของสตรีไทยในมายาคติด้านความงามตามหลักธรรมในพุทธศาสนา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดเรื่องความงามในพระพุทธศาสนา 2) เพื่อศึกษาแนวทางการปฏิบัติตนของสตรีไทยในมายาคติด้านความงามตามหลักธรรมในพุทธศาสนา เป็นวิจัยเชิงคุณภาพโดยเก็บรวบรวมจากเอกสาร งานวิจัยที่เกี่ยวข้อง และการสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 25 รูป/คน แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เชิงพรรณนาตามหลักอุปนัยวิธี

ผลการวิจัยพบว่า

1. แนวคิดความงามในพระพุทธศาสนา พบว่า 1) ความงามที่เป็นคุณค่าแท้ ได้แก่ ความงามภายในจิตใจของสตรีที่ประกอบด้วย ศีล สมาธิ และปัญญา 2) ความงามที่เป็นคุณค่าเทียม ได้แก่ ความงามภายนอกที่เกิดจากรูปลักษณ์ทางกายภาพที่เกิดโดยธรรมชาติ และการตกแต่งทางศัลยกรรมในลักษณะที่เป็นมายาคติ


2. แนวทางการปฏิบัติตนของสตรีไทยฯ พบว่า สตรีไทยต้องปฏิบัติตนตามหลักไตรสิกขา คือศีล สมาธิ ปัญญา และตั้งจิตในกุศลธรรม และเว้นสิ่งที่เป็นอกุศล ส่วนการปฏิบัติตามมายาคตินั้นให้ยึดกฎไตรลักษณ์ คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา แม้ว่าความงามนั้นจะตกแต่งได้ด้วยการทำศัลยกรรมแต่ความงามดังกล่าวก็ตกอยู่ในกฎของไตรลักษณ์ เมื่อสตรีเข้าใจสภาวะเช่นนี้ทุกข์ทั้งปวงก็จะไม่เกิด ด้วยวิธีการนี้จึงเป็นการปฏิบัติตนของสตรีไทยในมายาคติด้านความงามตามหลักธรรมในพุทธศาสนาอย่างถูกต้อง