ความอยู่รอดของกลุ่มออมทรัพย์ : รูปแบบการบริหารจัดการกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิต บ้านหนองมน อำเภอดอนพุด จังหวัดสระบุรี

บทคัดย่อ

การก่อกำเนิดของสหกรณ์การเกษตรในประเทสไทยเมื่อ พ.ศ. 2511 ต่อมา ในปี พ.ศ. 2517
กรมการพัฒนาชุมชนส่งเสริมและสนับสนุนให้ประชาชนในชนบทรวมตัวกันระดมเงินออมเพื่อจัดตั้งกองทุนของชุมชนในรูป”กลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิต” เพื่อการออมเงิน ช่วยเหลือตนเองและช่วยเหลือซึ่งกัน
และกัน โดยการกู้ยืมไปใช้ในการลงทุนประกอบอาชีพ กลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบ้านหนองมน เกิดขึ้นตามแนวคิดของกรมการพัฒนาชุมชนเนื่องจากเกิดความขาดแคลนเงินทุนในการทำการเกษตรของในชุมชน ตลอดระยะเวลา 34 ปีมีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่องเพื่อส่งเสริมให้สมาชิกได้มีความเป็นอยู่ที่มั่นคง
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการบริหารจัดการกลุ่มออมทรัพย์ขนาดเล็ก
และการเสนอรูปแบบการบริหารจัดการกลุ่มออมทรัพย์แบบยั่งยืนในอนาคต ใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญเป็นประธาน กรรมการ สมาชิกกลุ่ม รวม 15 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบบันทึกการสัมภาษณ์เชิงลึก และการสังเกต วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า
กลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิตบ้านหนองมน เป็นกลุ่มขนาดเล็กมีการรวมกลุ่มแบบโครงข่าย
แบบหลวม ๆ ไม่มีบุคลากรทำงานประจำ ทำงานแบบจิตอาสา เงินลงทุนได้จากสมาชิกทั้งหมดไม่ขอรับการอุดหนุนจากภายนอกหรือภาครัฐ มีคณะกรรมการเป็นแกนหลักในการบริหารจัดการแบบรายหมู่บ้าน การรับเงินฝากเป็นแบบรายเดือน ขั้นต่ำ 100 บาท และไม่เกิน 500 บาทต่อเดือน การขอกู้ยืมทำได้เพียงปีละหนึ่งครั้ง จ่ายดอกเบี้ยพร้อมเงินต้นพร้อมกันเมื่อสิ้นปีที่ตามวันที่กำหนด กำไรจากการบริหารจัดการจะถูกนำมาปันผลแก่สมาชิกร้อยละ 65 หรืออยู่ที่อัตราร้อยละ 5-6 ต่อหุ้นต่อปี การจัดสวัสดิการช่วยเหลือสมาชิก ได้แก่ การคลอดบุตร เสียชีวิต ทุนการศึกษา การรักษาพยาบาล และช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสและขาดแคลน ความสำเร็จและการอยู่รอดของกลุ่มขึ้นอยู่กับคณะกรรมการที่มีความซื่อสัตย์เสียสละ รับผิดชอบ เอื้อประโยชน์ให้กับเพื่อนสมาชิกอย่างเป็นธรรม เสมอภาค จนทำให้เกิดความไว้วางใจในหมู่สมาชิก
ตลอดมา