การเสริมสร้างความเข้มแข็งแก่ชุมชนในยุคไทยแลนด์ 4.0 : กรณีศึกษาชุมชนเข้มแข็งองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุงธนสาร อ.ภูเวียง จ.ขอนแก่น

Main Article Content

พระมหาจรูญ กิตฺติปญฺโญ
จรัส ลีกา

บทคัดย่อ

การทำวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความเข้มเข็งของชุมชนในองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุงธนสาร  อ.ภูเวียง จ.ขอนแก่น 3) เพื่อศึกษากระบวนการเสริมสร้างความเข้มแข็งให้แก่ชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุงธนสาร อ.ภูเวียง จ.ขอนแก่น 3) เพื่อเสนอแนวทางการสร้างชุมชนเข้มแข็งในยุคไทยแลนด์ 4.0 แก่ชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุงธนสาร อ.ภูเวียง จ.ขอนแก่น เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 60 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการพรรณนาตามหลักอุปนัยวิธี


ผลการวิจัยพบว่า


  1. ความเข้มเข็งของชุมชน มี 6 ด้าน คือ 1) ด้านคุณภาพชีวิต 2) ด้านเศรษฐกิจชุมชน 3) ด้านการสร้างเครือข่าย 4) ด้านความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน 5) การบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และ 6) ด้านวัฒนธรรมชุมชน

  2. กระบวนการเสริมสร้างความเข้มแข็ง มี 5 กระบวนการ คือ 1) ด้านการประชาสัมพันธ์และการให้ความรู้ 2) ด้านการประชุม 3) ด้านการทำประชาคมชุมชน 4) ด้านการจัดทำแผน และ5) ด้านการติดตาม และประเมินผล

  3. แนวทางการเสริมสร้างชุมชนเข้มแข็ง มี 5 ด้าน คือ 1) ด้านเทคโนโลยีของชุมชน 2) ด้านเศรษฐกิจของชุมชน 3) ด้านทรัพยากรของชุมชน 4) ด้านการจัดการของชุมชน 5) ด้านการสร้างเครือข่ายของชุมชน ซึ่งแนวทางที่กล่าวมานี้จะนำไปสู่ความเป็นชุมชนนวัตวิถีที่มีเข้มแข็งในการสร้างความมั่งคั่ง มั่นคง และยั่งยืน

 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กิตฺติปญฺโญ พ. ., & ลีกา จ. . (2021). การเสริมสร้างความเข้มแข็งแก่ชุมชนในยุคไทยแลนด์ 4.0 : กรณีศึกษาชุมชนเข้มแข็งองค์การบริหารส่วนตำบลหนองกุงธนสาร อ.ภูเวียง จ.ขอนแก่น . วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 8(1), 189–201. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/247381
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กมลศักดิ์ วงศ์ศรีแก้ว และคณะ. (2560). การพัฒนาชุมชนเข้มแข็ง : กรณีศึกษาชุมชนพูนบำเพ็ญเขต

ภาษีเจริญกรุงเทพมหานคร. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 5(1), 46-57.

นวพล ลีลาวงศ์สันต์ และคณะ. (2561). แนวทางในการพัฒนา OTOP ในยุค 4.0 ของกาแฟบ้านไร่

ไชยราชอำเภอบางสะพานน้อย จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. การประชุมวิชาการระดับชาติ

สังคมศาสตร์วิชาการ ครั้งที่ 14. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

ทวี วัชระเกียรติศักดิ์. (2559). การสร้างความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจให้กับชุมชนโดยการ พัฒนากลุ่ม

อาชีพในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลพลสงคราม อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา.

วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 5(1), 43-54.

ปัณณพงศ์ วงศ์ณาศรี. (2561). วิเคราะห์บริบทความท้าทายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการ

บริหารท้องถิ่นเพื่อขับเคลื่อนนวัตกรรมท้องถิ่นในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารอาศรมวัฒนธรรม

วลัยลักษณ์, 20(1).

พัชราวดี ตรีชัย. (2552). การวิเคราะห์ความเป็นชุมชนเข้มแข็งของหมู่บ้านหนองกลางดง ตำบล

ศิลาลอยอำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารร่มพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก,

(1).

ไพฑูรย์ ศิริรักษ์. (2553). แนวคิดชุมชนเข้มแข็ง. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2563, จาก https://www. gotoknow.org/posts/389666

วิทยา จันทร์แดง และ จำนงค์ อดิวัฒนสิทธิ์. (2555). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการชุมชน

เข้มแข็งตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในเขตจังหวัดภาคกลางตอนบน.

สมบูรณ์ ธรรมลังกา. (2556). รูปแบบการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น

เป็นฐานในจังหวัดเชียงราย. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15(2), 58-66.

สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2560).

แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. ฉบับที่ 12. พ.ศ. 2560 – 2564

อัจฉรา สโรบล. (2551). ชุมชนกับการพัฒนา. ภาควิชามนุษยสัมพันธ์ คณะมนุษยศาสตร์.