พุทธวัฒนธรรมนำวิถี

Main Article Content

พระสุนทร กิตติคุณ

บทคัดย่อ

บทความนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาสภาพปัจจุบันของวัฒนธรรมทางพระพุทธศาสนาในประเทศไทย และประเทศสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์ ว่ามีแนวทางการจัดการ ส่งเสริม ในวีถีการดำเนินชีวิต เหมือนหรือแตกต่างกันในการถือปฏิบัติ จากวิธีการศึกษาเอกสาร และการลงพื้นที่สัมภาษณ์ ควบคู่กับการศึกษาอย่างเชื่อมโยงบริบทการเปลี่ยนแปลงทางสังคมการเมืองของทั้งสองประเทศ บทความนี้ได้ข้อค้นพบว่า พุทธศาสนาเป็นพื้นฐานของการเกิดวัฒนธรรมการดำเนินชีวิตที่มีความเชื่อในการถือปฏิบัติแล้วจะเกิดเป็นมงคลแก่ชีวิต ดังจะเห็นได้จากประเพณีวัฒนธรรมการตั้งธรรมหลวงของทั้งสองประเทศมีการถือปฏิบัติตามความเชื่อเดียวกัน มีการส่งเสริมจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐและเอกชนเช่นเดียวกัน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กิตติคุณ พ. (2020). พุทธวัฒนธรรมนำวิถี. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 7(1), 254–267. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/245157
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กังวล คัชชิมา. (2551). มหาชาติ 4 ภาษา : ไทย ลาว เขมร และมอญ โครงการวิชาการตะวันออกประจำปีการศึกษา 2551. (พิมพ์ครั้งที่ 1). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เฉลิม สุขเกษม. (2509). สารานุกรมมหาเวสสันดรชาดก. กรุงเทพมหนคร : แพร่พิทยา.
พระเมธีธรรมาภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2535). สติในชีวิตประจำวัน : คติธรรมสอนใจเพื่อใช้เตือนตน. กรุงเทพมหานคร : ธรรมสภา.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2552). ประเพณี 12 เดือนเมืองเชียงตุง : โครงการศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาประเทศเพื่อนบ้าน. (พิมพ์ครั้งที่ 2). เชียงใหม่ : สำนักพิมพ์มรดกล้านนา.
ยศ สันตสมบัติ. (2550). อำนาจ พื้นที่ และอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์ : การเมืองเชิงวัฒนธรรม ของรัฐชาติในสังคมไทยภาคเหนือ. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานกองทุนสนับสนุน การวิจัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. กรุงเทพมหานคร : นานมีบุ๊คส์ พับลิเคชั่น.
ล้อม เพ็งแก้ว. (2527). คู่มือมหาเวสสันดรชาดก กรุงเทพมหานคร : องค์การค้าของคุรุสภา.
ลัลลนา ศิริเจริญ. (2525). อลังการในมหาชาติคำหลวง. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต : จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.