พุทธจริยศาสตร์ในการพัฒนามนุษย์
Main Article Content
บทคัดย่อ
พุทธจริยศาสตร์ในการพัฒนามนุษย์ เป็นหลักการส่งเสริมพฤติกรรมที่ดีงามให้เกิดขึ้นในบุคคลอย่างเป็นรูปธรรม สามารถสัมผัสได้จากการแสดงพฤติกรรมออกมาทาง กาย จิต ปัญญา เพื่อให้มนุษย์ได้ตระหนักจิตสำนึกในการพัฒนาตนให้มี กายสุจริต วจีสุจริต มโนสุจริต มีปัญญาในการมองตนเองออก บอกตนเองได้ ใช้ตนเองเป็น เห็นตนตามความเป็นจริง การพัฒนาตนเองของมนุษย์ด้วยหลักพุทธจริยศาสตร์ เมื่อพัฒนาจนถึงที่สุด ย่อมเกิดคุณค่าของความเป็นมนุษย์โดยแท้ รู้จักหน้าที่ของตนเอง มีความรับผิดชอบต่อตนเองและสังคม มีการเสียสละ มีจิตใจเอื้อประโยชน์ต่อส่วนรวม เป็นบุคคลต้นแบบของสังคมที่สามารถชักชวน เป็นแรงจูงใจให้ผู้อื่นปฏิบัติตาม ก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด คือ ดับตัณหา อวิชชาและทุกข์ได้โดยสิ้นเชิง รู้แจ้งสภาวะของสิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง ไม่ตกเป็นทาสของโลกีย์และชีวิต นำพาตนเองเข้าสู่บรมสุขโลกุตตระนิพพาน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
พระครูวินัยธรอำนาจ พลปญโญ. (2017). พุทธจริยศาสตร์กับการพัฒนาการศึกษา เรื่อง ความจริง ความรู้ ความดี. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 5(1), 332-342.
พระครูปริยัติธรรมวงศ์. (2014). การเปรียบเทียบจริยศาสตร์ในพระพุทธศาสนาเถรวาทกับแนวคิดของเพลโต. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 14(3), 139-152.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). (2558). พจนานุกรมพุทธศาสน์ : ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพมหานาคร: ธนธัชการพิมพ์.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับ MCU. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วศิน อินทสรา. (2531). พุทธคุณ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ทองแก้ว.
Gary Martin. (2020). Last Words of The Buddha. Retrieved June 27, 2020, from https://www.phrases.org.uk/famous-last-words/buddha.html
Thich Nhat Hanh. (2014). Fear. New York : Harper Collins.