ภาพความเป็นชายจากการสร้างตัวละครเอกฝ่ายชาย ในนวนิยายเรื่องบุพเพสันนิวาส ของรอมแพง

บทคัดย่อ

           การศึกษาวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาพความเป็นชายของตัวละครเอกฝ่ายชายในนวนิยายเรื่องบุพเพสันนิวาส ของ รอมแพง โดยเป็นการศึกษาวิจัยเอกสาร (documentary research) จากนวนิยายเรื่องบุพเพสันนิวาส ของ รอมแพง พ.ศ. 2553 กำหนดเกณฑ์ในการศึกษาโดยเลือกเฉพาะตัวละครเอกฝ่ายชายคือพระศรีวิสารสุนทร และนำเสนอข้อมูลในรูปแบบพรรณนาวิเคราะห์ (Descriptive Analysis)

          กรอบแนวคิดในงานวิจัยนี้ผู้วิจัยใช้กรอบการวิเคราะห์ของ Marie Richmond-Abbott (2000) เป็นกรอบในการวิเคราะห์

          ผลการวิจัยพบว่า การสร้างตัวละครเอกฝ่ายชายในนวนิยายเรื่อง บุพเพสันนิวาส ของ รอมแพง นั้น ได้นำเสนอภาพความเป็นชายในสังคมยุคอดีต กับ การนิยามความเป็นชายแบบใหม่ในสังคมปัจจุบัน กล่าวได้ว่าในช่วงแรกตัวละครมีภาพความเป็นชายแบบเก่าอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นการยึดถืออำนาจของผู้ชาย ด้วยการใช้ความเข้มแข็งทางร่างกายและกล้ามเนื้อซึ่งเป็นส่วนที่สะท้อนภาพความเป็นชายที่แสดงออกถึงอำนาจ การนิยมคบหาสมาคมกับผู้ชายด้วยกัน มองผู้หญิงเป็นคนนอก รวมถึงการมีทัศนคติในการมองและแบ่งผู้หญิงออกเป็นผู้หญิงดีและเลว แต่ต่อมาความเป็นชายของตัวละครเอกหลักฝ่ายชาย กลับมีการเปลี่ยนแปลงเป็นภาพความเป็นชายแบบใหม่ที่ลดทอนความเป็นปัจเจกบุคคลของผู้ชายลดลง ในบางเรื่อง เช่น มีการแสดงอารมณ์ที่อ่อนไหวและเปิดเผยได้กลับผู้หญิง แต่งงานด้วยความรัก มีความเสมอภาคซึ่งกันและกัน

กล่าวได้ว่าลักษณะที่มีความหลากหลายของความเป็นชาย ที่มีการนำเสนออยู่ในนวนิยายเรื่อง  บุพเพสันนิสวาสนั้น มีความสอดคล้องกับความเป็นชายที่มีอยู่จริงในสังคมได้ระดับหนึ่ง ซึ่งเป็นที่สังเกตได้วาลักษณะของผู้ชายในสังคมปัจจุบันนั้น มีความหลากหลายขึ้นมากกว่าเดิม ถึงแม้ว่าลักษณะความเป็นชายแบบเก่ายังคงมีอิทธิพลในสังคมปัจจุบันอยู่ แต่ว่าภาพของความเป็นชายแบบใหม่ก็ได้รับการนำเสนอควบคู่กันมา