ปรัชญาภาษาในวรรณกรรมท้องถิ่นอีสาน

บทคัดย่อ

ปรัชญาภาษาในวรรณกรรมท้องถิ่นอีสาน  กล่าวคือภาษาเป็นรากฐานของความมั่นคงและยั่งยืนทางขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมความเชื่อของชุมชนท้องถิ่นอีสาน  ที่ถูกถ่ายทอดผ่านอารมณ์ความคิดและความรู้สึกให้ผู้อ่านผู้ฟังเกิดอารมณ์และความรู้สึกนั้นๆ ตามไปด้วย ภาษาทางวรรณกรรมท้องถิ่นอีสานจึงถือได้ว่ามีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิตให้วิถีท้องถิ่นอีสาน  เป็นตัวกำหนดความเป็นไทอีสานอย่างแท้จริง  ทั้งยังเป็นการรักษาวิถีชีวิตของความเป็นชุมชนท้องถิ่นอีสานอันเป็นความเชื่อ ค่านิยม คตินิยม ศิลปะ และการดำเนินชีวิตในแบบชุมชนท้องถิ่นอีสาน  และการอนุรักษ์ขนบธรรมเนียมประเพณีดั้งเดิมให้ลูกหลานรุ่นหลังได้นำไปประพฤติปฏิบัติ  ได้แก่วรรณกรรมทางศาสนา นิทาน บทผญา สุภาษิต และคติธรรม  พิธีกรรม  โหราศาสตร์ ตำรายาต่างๆ หมอลำ กาพย์ กลอน  เป็นแบบแห่งการประพฤติปฏิบัติของคนอีสานที่เรียกว่า ฮีตคอง และพิธีกรรมทางศาสนา