การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ของประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยโดยเป็นการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Method Research) เชิงปริมาณ (Quantitative Research)และเชิงคุณภาพ (Qualitative Research)เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถาม (Questionnaires)และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interview)กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย 1) คณะกรรมการและสมาชิกกลุ่มท่องเที่ยวชุมชนในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 297 ตัวอย่าง 2) นักท่องเที่ยวที่มาเยือนแหล่งท่องเที่ยวในพื้นที่ที่จัดให้มีการท่องเที่ยวโดยชุมชนในภาคตะวันออก-เฉียงเหนือของประเทศไทย จำนวน 323 ตัวอย่าง การสุ่มตัวอย่างแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม 1) สำหรับสอบถามกลุ่มท่องเที่ยวชุมชน สุ่มตัวอย่างโดยใช้ความน่าจะเป็น(Probability sampling)โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (Multistage Stage sampling) 2) สำหรับสอบถามนักท่องเที่ยว สุ่มตัวอย่างโดยไม่ใช้ความน่าจะเป็น (Non-Probability Sampling) ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบกำหนดโควตา (Quota Sampling)สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ค่าความถี่ (Frequency)ร้อยละ (Percentage)ค่าเฉลี่ย (Mean)ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation)
การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ (Exploratory Factor Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่สำคัญที่ส่งผลต่อการจัดการการท่องเที่ยวชุมชนในมุมมองของกลุ่มท่องเที่ยวชุมชน มี 5 องค์ประกอบ คือด้านผลิตภัณฑ์และการตลาด (Product and Marketing)ด้านชุมชน (Community)ด้านการจัดองค์กร (Organization)ด้านความสัมพันธ์ (Relation) และด้านบุคคล(Personnel) สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ ร้อยละ 72.871 ส่วนในมุมมองของกลุ่มนักท่องเที่ยว มี 4 องค์ประกอบ คือ ด้านผลิตภัณฑ์ (Product)ด้านการให้บริการ (Service) ด้านการตลาด(Marketing) และด้านเทคโนโลยี(Technology)สามารถอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 63.324
จากนั้นนำองค์ประกอบทั้งหมดไปกำหนดเป็นแนวทางในการจัดการการท่องเที่ยวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทยได้ทั้งหมด 6 ด้าน คือ 1)ด้านชุมชน(Community)2) ด้านการจัดองค์กร (Organization) 3) ผลิตภัณฑ์ (Product) 4) ด้านการตลาด (Marketing) 5) ด้านความสัมพันธ์กับนักท่องเที่ยว (Relation) และ 6) ด้านการใช้เทคโนโลยี (Technology)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Management (CRM) in Hotel Industry: A Framework Proposal on
the Relationship among CRM Dimensions, Marketing Capabilities
and Hotel Performance. International Review of Management and
Marketing. 2(4). 220-230.
Department of Tourism. (2014). Strategic Plan and Tourism Development
Strategy Department of Tourism 2014-2017. Bangkok: Department
of Tourism.
Department of Tourism. (2017).Community Base Tourism Database. Online.
Retrieved March 28, 2017. From http://www.cbtdatabase.org/
Designated Areas for Sustainable Tourism Administration (Public
Organization). (2015). Community-Base Tourism. (2 nd.) Bangkok:
COCOON & CO Company Ltd.
LakkanaSukonthawat. (2015). Direction of Strategic Development of
Customer Relationship Management of Hotel Businesses in the
Western Region. Journal of Humanities & Social Sciences Review.
17(2), 1-16.
La-iadSilanoi and SupavadeeSuthirak (2015). The Influence of Marketing
Mixed Factors on Tourists’ Decision Making for Visiting the Agrotourism Attraction: A Case Study of Suan Sala AthitAgrotourism
Attraction, at Ban Na San District, Suratthani Province,Thailand.
Journal of Thai Hospitality and Tourism. 10(2), 47-59.
Ministry of Tourism and Sports. (2015). Thailand Tourism Strategy 2015-
2017. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports.
M.OnurGulbahara, FazliYildirim. (2015). Marketing Efforts Related to
Social Media Channels and Mobile Application Usage in Tourism:
Case Study in Istanbul. Social and Behavioral Sciences, 19 (5),
453 – 462 .
NontiphakPianroj, SiriphatChodchuang and NattamonRatcharak. (2015).
Linking Itinerary and Tourism Promotion Program in the History and
Culture of the Four provinces in Southern Thailand.Journal of
Management Sciences. 32(2), 89-115.
Palatkov, Monika. (2011). The 7-S-McKinsey Model: an Implementation Tool
of a Destination Marketing Strategy in the Czech Republic. Global
Management Journal, 3 (1/2), 44.
Randal Rosman and Kurt Stuhura. (2013). The Implications of Social Media
on Customer Relationship Management and the Hospitality
Industry. Journal of Management Policy and Practice. 4(3): 18-26.
SajadAlipourEshliki and Mahdi Kaboudi. (2012). Community Perception of
Tourism Impacts and Their Participation in Tourism Planning:
A Case Study of Ramsar, Iran. Social and Behavioral Sciences. 36,
ŞevkiÖzgener and Rifatİraz. (2006). Customer Relationship Management in
Small–Medium Enterprises: The case of Turkish Tourism Industry.
Tourism Management. 27(6), 1356-1363.
SimaGhalebMagatef. (2015). The Impact of Tourism Marketing Mix
Elements on the Satisfaction of Inbound Tourists to Jordan.
International Journal of Business and Social Science. 6(7). 41-58.
Supamas Angsuchoti, SomtawinWichitwanna and Ratchanikun
Pinyopanuwat. (2009).Statistical analysis for research in social
and behavioral sciences.Techniques to use Lisrel program. 3 rd.
Bangkok: CharoendiMankhongKanphim.
The Thailand Community Based Tourism Institute. (2006). Community-Base
Tourism : CBT. (Online). Retrieved March 28, 2017. From
http://www.cbt- i.or.th/
PiyapornThongsuk(2015). Services Marketing Mix Strategy for Lesbian,
Gay, Bisexual, Transgender (LGBT) Tourists Visiting Bangkok.
A Thesis Submitted in Partial Fulfillment of the Requirements for
the Degree Master of Business Administration. Master of Business
Administration Program. Graduate School: Silpakorn University.
