ความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติตนตามหลักอิทธิบาทกับประสิทธิผล การปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานคดีศาลสูงภาค 4

บทคัดย่อ

           การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาการปฏิบัติตนตามหลักอิทธิบาท (2) เพื่อศึกษาประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากร (3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติตนตามหลักอิทธิบาทกับประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากร (4) เพื่อศึกษาแนวทางสำหรับพัฒนาการปฏิบัติตนตามหลักอิทธิบาทเพื่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานคดีศาลสูงภาค 4

             ผลการวิจัยพบว่า โดยรวมอยู่ในระดับมาก ประสิทธิผลการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานคดีศาลสูงภาค 4 โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาประสิทธิผลการปฏิบัติงานของอัยการศาลสูงมีประสิทธิผลการปฏิบัติงานโดยรวมอยู่ในระดับมาก) ส่วนบุคลากรอื่นมีประสิทธิผลการปฏิบัติงานโดยรวมอยู่ในระดับมาก ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการปฏิบัติตนตามหลักอิทธิบาทโดยรวม มีความสัมพันธ์เชิง ในระดับสูงมาก (r = 0.836) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 เมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่า การปฏิบัติตนตามหลักอิทธิบาทด้านวิมังสา มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิผลการปฏิบัติงานอยู่ในระดับสูงมาก ส่วนด้านจิตตะ ด้านวิริยะ และด้านฉันทะมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับประสิทธิผลการปฏิบัติงานอยู่ในระดับสูงตามลำดับ

          แนวทางสำหรับพัฒนา โดยการสร้างความพึงพอใจโดยให้ปฏิบัติงานตามความถนัด มีการส่งเสริมและพัฒนาทางวิชาการควบคู่กับการปลูกฝังคุณธรรมทางจิตใจให้มองเห็นคุณค่าและความสำคัญของการปฏิบัติงาน ปลูกฝังการปฏิบัติงานที่ต้องยึดกฎ ระเบียบ ข้อบังคับ สร้างวัฒนธรรมองค์การที่เอื้ออำนวยต่อการปฏิบัติงาน มีการสร้างจิตสำนึกในการปฏิบัติงานของบุคลากรให้มีความรู้สึกรับผิดชอบในหน้าที่ด้วยใจที่จดจ่อและรับผิดชอบ สร้างบรรทัดฐานและระบบการทำงานที่คำนึงถึงประสิทธิผล จัดอบรมเพื่อเพิ่มทักษะในการทำงาน และทบทวนในสิ่งที่ทำมาอันเกิดจากฉันทะ (ความพอใจ) แล้วทำด้วยวิริยะ (ความเพียร) จิตตะ (ความคิดมุ่งไป) โดยใช้วิจารณญาณอย่างรอบรู้และรอบคอบจากวิมังสา (ความไตร่ตรอง) เมื่อพร้อมที่จะปฏิบัติงานด้วยใจรักและตั้งใจแล้ว ก็จะส่งผลให้เกิดประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของบุคลากรและองค์กรไปพร้อมๆ กัน