การประยุกต์หลักพุทธจริยธรรมในการครองเรือนของหญิงไทยพุทธที่แต่งงานกับชาวต่างชาติ ในเขตอำเภอทุ่งเขาหลวง จังหวัดร้อยเอ็ด

บทคัดย่อ

               งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาหลักพุทธจริยธรรมตามหลักพระพุทธศาสนาว่าด้วยการครองเรือนของหญิงไทยที่แต่งงานกับชาวต่างชาติในเขตอำเภอทุ่งเขาหลวง  จังหวัดร้อยเอ็ด  2) เพื่อศึกษาสภาพการแต่งงานกับชาวต่างชาติของหญิงไทย  ในเขตอำเภอทุ่งเขาหลวง  จังหวัดร้อยเอ็ด  3)  เพื่อศึกษาการประยุกต์หลักพุทธจริยธรรมเพื่อการครองเรือนของหญิงไทยที่แต่งงานกับชาวต่างชาติในเขตอำเภอทุ่งเขาหลวง  จังหวัดร้อยเอ็ด  จำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่แบบสอบถามเกี่ยวกับหลักพุทธจริยธรรมในการครองเรือนของหญิงไทยที่สมรสกับชาวต่างชาติ  และการสัมภาษณ์หญิงไทยที่สมรสกับชาวต่างชาติ จำนวน 15  คน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยจากการวิเคราะห์เนื้อหาจากแบบสัมภาษณ์ การสมรสของหญิงไทยกับชาวต่างชาตินั้น ที่เป็นปรากฏการณ์ทางสังคมวิทยาเรียกว่า ‘ข้ามวัฒนธรรม’

               ผลการวิจัยพบว่า หญิงไทยที่สมรสกับชาวต่างชาติในเขตอำเภอทุ่งเขาหลวง  จังหวัดร้อยเอ็ด นั้น ยึดถือศีล 5 และสังคหวัตถุ 4 เป็นหลักในการครองเรือน ถึงแม้ว่าบางรายจะไม่สามารถรักษาศีล 5 ได้ครบทุกข้อหรือสังคหวัตถุ 4 ทุกข้อก็ตาม อีกทั้งบางรายอาจจะไม่เคยศึกษาหรือมีความรู้เกี่ยวศีล 5 หรือสังคหวัตถุ 4 ก็ตาม แต่ในทางปฏิบัติแล้วได้ปฏิบัติตามหลักธรรมของศีล 5 และสังคหวัตถุ 4 โดยไม่รู้ตัว ชีวิตสมรสที่สมรสกับชายไทย จะเป็นช่วงเวลาที่ยังเยาว์วัย ยังไม่ได้ศึกษาหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ยังไม่ได้ชวนสามีที่เป็นชาวไทยเข้าวัดปฏิบัติกิจทางพระพุทธศาสนา สามีชาวไทยเองเมื่อแต่งงานแล้ว มีภรรยาดูแลซึ่งวัฒนธรรมของคนไทยนั้น ชายไทยจะเป็นเหมือนกับเจ้านาย มีภรรยาปรนนิบัติทั้งในเรื่องความเป็นอยู่และอื่นๆ จึงทำให้ชายไทยนั้นสะดวกสบาย ขาดความรับผิดชอบ ดื่มเหล้า เล่นการพนัน เจ้าชู้ ก่อให้เกิดปัญหาครอบครัวนำไปสู่ความล้มเหลวของชีวิตครอบครัว

              ชีวิตความเป็นอยู่หรือวัฒนธรรมของชาวต่างชาตินั้น  ชายชาวต่างชาติจะมีจุดเด่นคือ ความรับผิดชอบและรู้หน้าที่ให้เกียรติซึ่งกันและกัน ถือความซื่อสัตย์ไม่นอกใจ ไม่ฟุ่มเฟือย แต่จะเห็นได้ว่าสิ่งที่ชาวต่างชาติยึดถือนั้นก็ตรงกับศีล 5 และสังคหวัตถุ 4 ของชาวพุทธนั่นเอง