พุทธจริยศาสตร์กับการปฏิบัติการพยาบาลบำบัดความเครียด แก่มารดาบิดาผู้ป่วยเด็กระยะวิกฤต

บทคัดย่อ

การเจ็บป่วยระยะวิกฤตของเด็กเป็นสถานการณ์ที่คุกคามต่อชีวิต ทำให้มารดาบิดามีความเครียด ซึ่งต้องการความช่วยเหลือจากพยาบาล การนำหลักพุทธจริยศาสตร์ มาประยุกต์ในการปฏิบัติการพยาบาลเพื่อบำบัดความเครียด จะช่วยบรรเทาความเครียดและคลายความทุกข์ให้กับมารดาบิดาได้ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา แนวคิดและทฤษฎีความเครียดในทางวิทยาศาสตร์สุขภาพและในทางพระพุทธศาสนา การปฏิบัติการพยาบาลบำบัดความเครียดแก่มารดาบิดาผู้ป่วยเด็กระยะวิกฤต และการประยุกต์ใช้พุทธจริยศาสตร์ในการปฏิบัติการพยาบาลบำบัดความเครียดแก่มารดาบิดาผู้ป่วยเด็กระยะวิกฤติ การศึกษาพบว่า พระพุทธศาสนากล่าวถึงความเครียด ว่าคือ ความทุกข์ ส่วนการปฏิบัติการพยาบาลเพื่อบำบัดความเครียดแก่มารดาบิดาผู้ป่วยเด็กระยะวิกฤตนั้น พยาบาลต้องนำกระบวนการพยาบาลมาใช้ในการส่งเสริมและสนับสนุน ให้มารดาบิดาผู้ป่วยเด็กระยะวิกฤตมีการจัดการกับความเครียดอย่างเหมาะสม ครอบคลุมและสอดคล้องกับปัญหาความต้องการและระดับความเครียดของมารดาบิดาแต่ละบุคคล หลักพุทธจริยศาสตร์ที่พยาบาลควรนำมาประยุกต์กับศาสตร์ทางการพยาบาล ในการปฏิบัติการพยาบาลบำบัดความเครียดแก่มารดาบิดาที่ผู้ป่วยเด็กระยะวิกฤต ได้แก่ หลักอริยสัจ 4 หลักพรหมวิหาร 4 และหลักไตรลักษณ์ จะเห็นได้ว่า การประยุกต์พุทธจริยศาสตร์มาใช้ในการปฏิบัติการพยาบาล เป็นวิธีการที่ดีและเหมาะสมกับบริบทการบริการพยาบาลในยุคปัจจุบัน ทำให้บริการพยาบาลเกิดประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น