การศึกษาแนวคิดญาณวิทยาของ เดวิด ฮูม กับพุทธญาณวิทยา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาแนวคิดญาณวิทยาของ เดวิด ฮูม 2) เพื่อศึกษาแนวคิดพุทธญาณวิทยา 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์แนวคิดญาณวิทยาของ เดวิด ฮูม กับพุทธญาณวิทยา ระเบียบวิธีวิจัยเป็น ศึกษาแนวคิดทฤษฎีญาณวิทยาของ เดวิด ฮูม กับพุทธญาณวิทยา นำทั้งสองทฤษฎีนี้มาผสมผสานกันซึ่งเป็นการวิเคราะห์แนวคิดทฤษฎีญาณวิทยาของ เดวิด ฮูม กับพุทธญาณวิทยา
ผลการวิจัย พบว่า
ความรู้ในทรรศนะของฮูมจะขาดประสาทสัมผัสไม่ได้ ของพุทธปรัชญาความรู้เกิดได้ทั้งทางตรงและทางอ้อมสรุปให้เห็นถึงความเหมือนกันและความต่างกันของความรู้ทั้งสองเพื่อนำไปสู่ความถูกต้องของความรู้ ดังนี้ ความเหมือนกัน 1) แหล่งกำเนิดความรู้ที่มาจากสุตมยปัญญาและจินตามยปัญญา ของพุทธปรัชญาเถรวาทกับประสาทสัมผัสแหล่งกำเนิดความรู้ของฮูม จัดเป็นความรู้โดยอ้อม เพื่อตอบสนองความอยากรู้ของตนเอง 2) แหล่งกำเนิดความรู้ ทั้งพุทธปรัชญาเถรวาทและฮูม อาศัยความเชื่อของตนเป็นตัวนำเข้าไปแสวงหาความรู้ ความต่างกัน 1) พุทธปรัชญามีแหล่งกำเนิดความรู้โดยตรงที่เกิดจากการปฏิบัติธรรมทางจิตภายใน 2) ความรู้ระดับญาณที่เกิดขึ้นภายในเป็นความรู้ระดับสูง สามารถทำให้ถึงความสิ้นไปแห่งกิเลส
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Kanatikarn, P. (2001). Philosophy. Bangkok: sahatammik.
P.A.Prayutto, P. (1998). Bhuddadham. Bangkok: Buddhist Foundation.
Poklangdon, P. (1997). Basic philosophy. Changmai: Chiang Mai Rajabhat University.
Teankaew, B. (2000). Epistemology (knowledge theory). Bangkok: OS.Printinghouse.
Tikkapunyo, P. (1997). The study of knowledge theory of Theravada Buddhist philosophy and Bertal Russell. Mahachulalongkornrajavidyalaya University.
wittavet, s. (1993). Hume's theory of knowledge. bangkok: chulalongkorn univercity.