เพลงปลุกใจร่วมสมัย : วิเคราะห์การใช้ภาษาสร้างอุดมการณ์ชาติ

Main Article Content

อัจฉราพร ใครบุตร
กัลยา กุลสุวรรณ
วุธยา สืบเทพ
ชัชศรัณย์ จิตคงคา

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้ภาษาในบทเพลงปลุกใจร่วมสมัยและวิเคราะห์บทบาทของภาษาในการสร้างอุดมการณ์ชาติผ่านสื่อสังคมออนไลน์ โดยอาศัยการวิเคราะห์เอกสาร แนวคิดด้านภาษา วาทกรรม อุดมการณ์ และชาตินิยม ร่วมกับการศึกษาบทเพลงปลุกใจที่ได้รับความนิยมและถูกนำกลับมาเผยแพร่ซ้ำในสื่อดิจิทัล ได้แก่ เพลงชาติไทย เพลงสุดแผ่นดิน เพลงบ้านเกิดเมืองนอน เพลงตื่นเถิดไทย และเพลงมาร์ชสามัคคีสี่เหล่า 
ผลการศึกษาพบว่า บทเพลงปลุกใจร่วมสมัยใช้กลวิธีทางภาษาในการสร้างและตอกย้ำอุดมการณ์ชาติอย่างเป็นระบบ ทั้งการเลือกใช้คำ การซ้ำคำ การใช้ภาพพจน์ และการใช้วัจนกรรมเชิงโน้มน้าวใจ ส่งผลให้ผู้ฟังเกิดความรู้สึกร่วม ความภาคภูมิใจในความเป็นชาติ และความพร้อมในการปกป้องอธิปไตยของประเทศ นอกจากนี้ การเผยแพร่เพลงปลุกใจผ่านสื่อสังคมออนไลน์ยังช่วยขยายอิทธิพลของวาทกรรมชาตินิยมจากพื้นที่ของรัฐสู่พื้นที่สาธารณะในโลกดิจิทัล ทำให้ประชาชนสามารถมีส่วนร่วมในการผลิตซ้ำความหมายและอุดมการณ์ของชาติได้อย่างต่อเนื่อง บทเพลงปลุกใจจึงมิได้เป็นเพียงงานศิลปะทางภาษา หากแต่เป็นกลไกทางวัฒนธรรมที่มีบทบาทสำคัญในการธำรงอัตลักษณ์และความเป็นชาติของสังคมไทยร่วมสมัย

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ใครบุตร อ., กุลสุวรรณ ก., สืบเทพ ว., & จิตคงคา ช. (2026). เพลงปลุกใจร่วมสมัย : วิเคราะห์การใช้ภาษาสร้างอุดมการณ์ชาติ. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 13(2), 612–622. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/288088
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

จุติพร อุ่นใจ. (2562). กระบวนการและกลยุทธ์ในการสร้างสรรค์เพลงปลุกใจของ คสช.: ศึกษาชุดบทเพลงคืนความสุขให้ประเทศไทย. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

ณิชพร แก้วสถิต. (2563). ภาษาและความหมายในบทเพลงไทยร่วมสมัย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(2), 1–15.

นภาลัย สุวรรณธาดา. (2541). ภาษาไทยกับการประพันธ์. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

นฤมล ทับจุมพล. (2531). การใช้สื่อในการสร้างอุดมการณ์ทางการเมือง: ศึกษาจากบทเพลงของทางราชการ พ.ศ. 2475–2530. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

โสรัตน์ มงคลมะไฟ. (2566). การใช้สื่อสังคมออนไลน์มีผลต่อความสัมพันธ์กับสังคมของนักศึกษา. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 11(2), 25–36.

วรวรรธน์ ศรียาภัย. (2564). ภาษาสุนทรียภาพในบทกวีอุบัติการณ์โลก: กรณีถ้ำหลวงขุนน้ำนางนอน ปี 2561. กรุงเทพฯ: สมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย.

อัจฉราพร ใครบุตร. (2559). วัจนกรรมในบทเพลงปลุกใจให้รักชาติระหว่าง พ.ศ. 2510–2550. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 6(1), 87–98.

Althusser, L. (1971). Ideology and ideological state apparatuses. Monthly Review Press.

Anderson, B. (2006). Imagined communities: Reflections on the origin and spread of nationalism (Revised ed.). Verso.

Billig, M. (1995). Banal nationalism. Sage Publications.

Fairclough, N. (1995). Critical discourse analysis: The critical study of language. Longman.

Hall, S. (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. Sage Publications.

Van Dijk, T. A. (1998). Ideology: A multidisciplinary approach. Sage Publications.

Wodak, R., & Meyer, M. (2016). Methods of critical discourse studies. (3rd ed.). Sage Publications.

Yule, G. (2020). The study of language. (7th ed.). Cambridge University Press.