Guidelines for Internal Supervision in Educational Institution Under the Phitsanulok Provincial Administrative Organization
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
selected by purposive sampling. The interview instrument covered four dimensions, and the data were analyzed using content analysis. Phase 2 involved examining the internal supervision guidelines by collecting data from 105 school administrators and teachers working in schools under the Phitsanulok Provincial Administrative Organization during the 2024 academic year. A five-level rating scale questionnaire covering four dimensions was used, and the data were analyzed using mean and standard deviation.
The research findings revealed that:
1. The internal supervision guidelines of schools under the Phitsanulok Provincial Administrative Organization consisted of four dimensions: planning, implementation, monitoring and follow-up, and improvement and revision. The planning dimension
emphasized raising awareness and understanding of the importance of supervision by utilizing educational information to analyze teachers’ problems and needs prior to defining clear supervision objectives and goals. The implementation dimension focused on conducting supervision in accordance with established plans and schedules, including task assignment and supervision of internal supervision practices. The monitoring and follow-up dimension emphasized evaluation based on predetermined objectives and goals, allowing teachers to reflect on their development through knowledge sharing and feedback. The improvement and revision dimension involved summarizing supervision outcomes, identifying problems and obstacles, and applying the findings to improve the internal supervision model.
2. The examination of the internal supervision guidelines indicated that the overall level was at the highest level. When considered by dimension, planning had the highest mean score, followed by implementation, improvement and revision, and
monitoring and follow-up, respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.
กนกกร ฉัตรหิรัญเลิศ. (2546). การศึกษาการดำเนินงานนิเทศภายในโรงเรียนในกรุงเทพมหานครที่ได้รับรองมาตรฐานการศึกษา จากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กิจจา บานชื่น. (2559). หลักการจัดการ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
กิติมา ปรีดีดิลก. (2532). การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: อักษราพิพัฒน์.
กำพล วิลยาลัย. (2549). การศึกษาการดำเนินงานการนิเทศภายในโรงเรียนในโครงการหนึ่งอำเภอหนึ่งโรงเรียนในฝัน. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กรองทอง จิรเดชากุล. (2550). คู่มือการนิเทศภายในโรงเรียน. กรุงเทพฯ: ธารอักษร.
จิติมา วรรณศรี. (2557). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์.
จิณหธาน์ อุปาทัง. (2551). การศึกษาการดำเนินงานนิเทศภายในของโรงเรียนที่ได้รับรองมาตรฐานการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จุฬารักษ์ โคตรจักร. (2563). กระบวนการนิเทศการศึกษาในโรงเรียนภัทรญาณวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชารี มณีศรี. (2538). การนิเทศการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: โสภณการพิมพ์.
ชาญชัย อาจิณสมาจาร. (2547). การนิเทศการศึกษา. กรุงเทพฯ: เคแอนด์พีบุ๊ค.
ชุติมา คูณมา. (2556). การนิเทศภายในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอำนาจเจริญ. (สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยปทุมธานี.
ถนัด เดชทรัพย์. (2550). การบริหารจัดการขององค์การบริหารส่วนตำบลไทยชนะศึก อำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย ตามหลักธรรมาภิบาล. (ภาคนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ทัศกร โนชัย. (2559). การดำเนินการนิเทศภายในโรงเรียนวังสมบูรณ์วิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 7. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
บันลือ พฤกษะวัน. (2535). การนิเทศภายในโรงเรียน. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ประภาพรรณ รักเลียง. (2556). หลักทฤษฎีและปฏิบัติการบริหารการศึกษา. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยพิษณุโลก.
ปรีชา นิพนธ์พิทยา. (2537). มิติใหม่การนิเทศการศึกษากับการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สมาคมศึกษานิเทศก์แห่งประเทศไทย.
รัชนี ขาวพระไพร. (2539). การศึกษาสภาพและปัญหาการดำเนินการนิเทศการสอนในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา เขตการศึกษา 6. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2553). การนิเทศการสอน. นครปฐม: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วรรณพิศา พฤกษมาศ. (2553). การศึกษาการดำเนินงานนิเทศภายในของโรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานครที่ได้รับการรับรองมาตรฐานการศึกษา. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2550). การบริหารจัดการและการบริหารการพัฒนาของหน่วยงานภาครัฐ. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท.
วันชัย มีชาติ. (2552). การบริหารองค์การ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สงัด อุทรานันท์. (2528). พื้นฐานและหลักการพัฒนาหลักสูตร. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: เซ็นเตอร์พับลิเคชั่นศิลปากร.
สถิรพร เชาวน์ชัย. (2567). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. พิษณุโลก: การพิมพ์ดอทคอม.
สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2555). การศึกษาไทยกับประชาคมอาเซียน: ศักยภาพและความพร้อมเชิงระบบ. แพร่: เมืองแพร่การพิมพ์.
สุนทร โคตรบรรเทา. (2551). การบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
อธิภัทร มีแสงเพชร. (2560). การวิเคราะห์องค์ประกอบทักษะผู้บริหารสถานศึกษา ยุคไทยแลนด์ 4.0 สถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานศึกษาธิการภาค 1. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
Fayol, H. (1949). General and industrial management. London: Sir Isaac Pitman & Sons.
