Personnel Administration Based on Brahmavihara for Secondary School Administrators In Udonthani District Udonthani Province

Main Article Content

Orathai Lunsakaewong
PhrakhrupaladBoonchuay Chotivungso (Auiwong)
Prachitr Mahahing

Abstract

The objectives of this research were: 1. to study the administration and management approaches of educational institutions based on the Brahmavihara principles for secondary school administrators in Mueang District, Udon Thani Province, and 
2. to propose appropriate management guidelines based on the Brahmavihara principles. The sample consisted of 276 administrators and teachers, and in-depth interviews were conducted with 9 key informants. Quantitative data were analyzed using basic statistics, and qualitative data were analyzed through content analysis.
The research findings revealed that:
1. Overall, the administration based on the Brahmavihara principles was rated at the highest level. Ranked from highest to lowest were: personnel administration based on Mudita, Metta, Upekkha, and Karuna, respectively.
2. The proposed guidelines include planning for the optimal use of personnel, allowing personnel the freedom to apply their experience in their duties, taking responsibility in resolving personnel management issues creatively, and establishing a systematic, transparent, and fair evaluation system with prior notification of evaluation criteria.

Article Details

How to Cite
Lunsakaewong, O. ., (Auiwong), P. C., & Mahahing, P. (2025). Personnel Administration Based on Brahmavihara for Secondary School Administrators In Udonthani District Udonthani Province. Journal of Graduate MCU KhonKaen Campus, 12(2), 447–456. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/276888
Section
Research Article

References

กนกอร สมปราชญ์. (2562). ภาวะผู้นำกับคุณภาพการศึกษา. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

ชูศักดิ์ ศรีบุญเรือง. (2562). การประยุกต์หลักพรหมวิหาร 4 ในการบริหารงานบุคคลของผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิชาการ.

บรรยงค์ โตจินดาม. (2543). การบริหารงานบุคคล. กรุงเทพมหานคร: อมรการพิมพ์.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551). ธรรมนูญชีวิต (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์การศาสนา.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลศัพท์ (ชำระ–เพิ่มเติม ช่วงที่ 1/ยุติ) (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์พระพุทธศาสนาของธรรมสภา.

พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2551). ทิศทางการศึกษาไทย (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

รุ่ง แก้วแดง. (2554). องค์การและการบริหาร (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. (2567). รายงานแผนปฏิบัติการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. อุดรธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.

Phothongsunan, S. (2016). Moral-based leadership and school effectiveness: A study in Thai educational administration. Journal of Education and Practice, 7(21), 45–52.