Contemporary Patriotic Songs: An Analysis of Language in Constructing Cational Ideology
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to examine language use in contemporary patriotic songs and analyze the role of language in constructing national ideology through social media. The study is based on documentary analysis and concepts of discourse, ideology, nationalism, and language studies. Five patriotic songs were selected for analysis: the Thai National Anthem, Sud Phandin, Ban Koet Mueang Non, Tuen Thoet Thai, and March Samakkhi Si Lao. The findings reveal that contemporary patriotic songs employ various linguistic strategies, including lexical selection, repetition, figurative language, and
persuasive speech acts, to reinforce nationalism, unity, and collective identity. These strategies encourage emotional engagement, patriotic consciousness, and commitment to national sovereignty. Furthermore, the dissemination of patriotic songs through social media has expanded the influence of nationalist discourse from state-controlled
communication to participatory digital platforms. Citizens actively reproduce and reinterpret national ideology through online interactions. Therefore, patriotic songs function not only as artistic expressions but also as cultural mechanisms that sustain national identity and ideological continuity in contemporary Thai society.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จุติพร อุ่นใจ. (2562). กระบวนการและกลยุทธ์ในการสร้างสรรค์เพลงปลุกใจของ คสช.: ศึกษาชุดบทเพลงคืนความสุขให้ประเทศไทย. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ณิชพร แก้วสถิต. (2563). ภาษาและความหมายในบทเพลงไทยร่วมสมัย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(2), 1–15.
นภาลัย สุวรรณธาดา. (2541). ภาษาไทยกับการประพันธ์. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นฤมล ทับจุมพล. (2531). การใช้สื่อในการสร้างอุดมการณ์ทางการเมือง: ศึกษาจากบทเพลงของทางราชการ พ.ศ. 2475–2530. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
โสรัตน์ มงคลมะไฟ. (2566). การใช้สื่อสังคมออนไลน์มีผลต่อความสัมพันธ์กับสังคมของนักศึกษา. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 11(2), 25–36.
วรวรรธน์ ศรียาภัย. (2564). ภาษาสุนทรียภาพในบทกวีอุบัติการณ์โลก: กรณีถ้ำหลวงขุนน้ำนางนอน ปี 2561. กรุงเทพฯ: สมาคมนักกลอนแห่งประเทศไทย.
อัจฉราพร ใครบุตร. (2559). วัจนกรรมในบทเพลงปลุกใจให้รักชาติระหว่าง พ.ศ. 2510–2550. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 6(1), 87–98.
Althusser, L. (1971). Ideology and ideological state apparatuses. Monthly Review Press.
Anderson, B. (2006). Imagined communities: Reflections on the origin and spread of nationalism (Revised ed.). Verso.
Billig, M. (1995). Banal nationalism. Sage Publications.
Fairclough, N. (1995). Critical discourse analysis: The critical study of language. Longman.
Hall, S. (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. Sage Publications.
Van Dijk, T. A. (1998). Ideology: A multidisciplinary approach. Sage Publications.
Wodak, R., & Meyer, M. (2016). Methods of critical discourse studies. (3rd ed.). Sage Publications.
Yule, G. (2020). The study of language. (7th ed.). Cambridge University Press.
