Development Model of Learning Module for Leaders in Strategic Development of Buddhist Educational Administration Quality under the Office of the Basic Education Commission in the Northeastern Region
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research and development (R&D) study was divided into 4 phases. The sample in Phase 2 consisted of 320 school administrators. The target group in Phase 4 consisted of 37 school administrators from Khon Kaen Primary Educational Service Area Office
2. Research instruments included assessment forms, questionnaires, tests, and learning modules. Data were analyzed using descriptive statistics, t-test, and modified PNI.
The results showed that
1) leadership components consisted of 6 main components with 19 indicators at the most appropriate level,
2) the current state was at a moderate level, the desired state was at the highest level, and the priority needs were ranked from highest to lowest as: policy and policy implementation, implementation of policies and development plans, developmental planning implementation, participatory planning practice, creativity and innovation, and educational reform skills,
3) the model consisted of 5 components: principles, objectives, goals, content and activities with 6 modules, and evaluation. Experts assessed appropriateness,
feasibility, and usefulness at the highest level,
4) The implementation results indicated that the learning modules achieved high efficiency and effectiveness indices. Furthermore, the administrators' post-implementation achievement scores were significantly higher than their pre-implementation scores at the .01 level, with demonstrated learning retention and the highest level of overall satisfaction.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จุรีวรรณ จันพลา. (2553). "องค์กรแห่งนวัตกรรม" ทางเลือกของผู้ประกอบการยุคใหม่. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ฉลาด จันทรสมบัติ, โณทัย อุดมบุญญานุภาพ, และนฤชัย เคนไชยวงศ์. (2561). การพัฒนาศักยภาพการสอนของครูประจำการ: โครงการนวัตกรรมยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของสถานศึกษาในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสาร
ศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 12(2), 54-69.
ฉลาด จันทรสมบัติ. (2563). การพัฒนาบทเรียนโมดูล: นโยบาย ยุทธศาสตร์และแผนกลยุทธ์ด้านการศึกษา (EDA6201) สำหรับนักศึกษาปริญญาโทหลักสูตร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 14(1), 31-50.
ชัยยนต์ เพาพาน. (2559). ผู้บริหารสถานศึกษายุคใหม่ในศตวรรษที่ 21. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติครุศาสตร์ครั้งที่ 1 การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาท้องถิ่น สู่ประชาคมอาเซียน. http://conference.edu.ksu.ac.th/file/0160809_2488101126.pdf
ชีวิน อ่อนละออ และคณะ. (2563). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัล สำหรับนักบริหารการศึกษา. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 10(1), 108-119.
เชษฐา ค้าคล่อง. (2557). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำแบบมุ่งบริการของผู้บริหารสถานศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
ธีระ รุญเจริญ. (2557). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (ฉบับปรับปรุง). (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
ภาวัฒน์ พันธุ์แพ. (2547). ผู้นำกับองค์การแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2557). ภาวะผู้นำ : ทฤษฎีและนานาทัศนะร่วมสมัยปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2560). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2558). ภาวะผู้นำทางเทคโนโลยี : การนำเทคโนโลยีเข้าสู่ห้องเรียนและโรงเรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 16(4), 216-224.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุจิตรา อินทร์เรืองศรี. (2554). การพัฒนาบทเรียนโมดูลวิชาชีวิตและวัฒนธรรมไทยสำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงวิทยาลัยเทคนิคอุตสาหกรรมยานยนต์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา).
สุธรรม ธรรมทัศนานนท์ และประพนธ์ หลีสิน. (2564). โปรแกรมการเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการแสงอีสาน, 18(2), 59-72.
สุพี ดอนไพรปาน. (2556). การพัฒนาบทเรียนโมดูลเรื่องปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง).
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2559). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. ทรูปลูกปัญญา. https://www.trueplook panya.com/knowledge/content/52232
Davies, M., & Buisine, S. (2019). Innovative leadership (People). The Jahangirnagar Journal of Business Studies, 2(1), 37-51.
Heifetz, R. A., Grashow, A., & Linsky, M. (2009). The practice of adaptive leadership: Tools and tactics for changing your organization and the world. Harvard Business Press.
Horth, D. M., & Vehar, J. (2012). Becoming a leader who fosters innovation. Greensborough: Center for Creative Leadership.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1986). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
