ปัจจัยเชิงสาเหตุของการตัดสินใจค้ำประกันเงินกู้ของครู กรณีศึกษา ครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการตัดสินใจค้ำประกันเงินกู้ของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจังหวัดขอนแก่น และ 2) ศึกษาปัจจัยเชิงสาเหตุที่ส่งผลต่อการตัดสินใจค้ำประกันเงินกู้ของครู เป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบภาคตัดขวาง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานจังหวัดขอนแก่นจำนวน 399 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความตรงเชิงเนื้อหา (IOC) ระหว่าง .67–1.00 และค่าความเชื่อมั่นของทั้งฉบับเท่ากับ .986 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน การทดสอบ
ค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบลำดับขั้น และการวิเคราะห์อิทธิพลของตัวแปรกำกับ
ผลการวิจัยพบว่า ครูมีระดับความตั้งใจในการค้ำประกันเงินกู้อยู่ในระดับปานกลาง (M = 2.415, S.D. = 1.065) โดยร้อยละ 39.6 มีความตั้งใจค้ำประกันเงินกู้ แบบจำลองการวิจัยสามารถอธิบายความแปรปรวนของการตัดสินใจค้ำประกันได้ร้อยละ 41.9 (R² = .419, F = 19.94, p < .001) ปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงสุด ได้แก่ ความสัมพันธ์กับผู้ขอกู้ ( β = .31, p < .001) รองลงมา ได้แก่ บรรทัดฐานทางสังคมและวัฒนธรรม ( β = .24, p < .01) สินทรัพย์และเงินออม ( β = .19, p < .05) ความเป็นมิตรหรือ
ความสามัคคี (Agreeableness) ( β = .16, p < .05) ทัศนคติต่อความเสี่ยง ( β = .14, p < .05) และความมั่นใจในตนเอง ( β = .12, p < .05) นอกจากนี้ ประสบการณ์ทางการเงินยังทำหน้าที่เป็นตัวแปรกำกับที่ส่งผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่าง ๆ กับการตัดสินใจค้ำประกันในแต่ละกลุ่มของครู
ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการตัดสินใจค้ำประกันเงินกู้ของครูเป็นพฤติกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากปัจจัยด้านสังคม เศรษฐกิจ จิตวิทยา และความรู้ทางการเงินร่วมกัน ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นข้อมูลในการพัฒนาแนวทางส่งเสริมความรู้ทางการเงิน การสร้างเครื่องมือสนับสนุนการตัดสินใจ และการกำหนดนโยบาย
เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากการค้ำประกันเงินกู้ของครูได้อย่างเหมาะสม