A Study of the Administrative Competency Components of Education Administrator

Main Article Content

Pavinee Commongkun
Waro Phengsawat
Wanphen Nanthasri

Abstract

This research aimed to study the administrative competency components of educational administrators. The research was divided into two steps. The first step involved synthesizing the administrative competency components of educational administrators by studying 10 relevant documents and research papers. The tool used was a document synthesis form, and the statistics used for data analysis were frequency and percentage. The second step was to evaluate the suitability of the administrative competency components of educational administrators. This was carried out by five experts using a 5-point rating scale questionnaire. The statistics used for data analysis were the mean and standard deviation.
The research findings revealed that the administrative competency components for educational administrators consist of five elements: 1) Administration, 2) Communication, 3) Personnel Development, 4) Planning, and 5) Leadership. The evaluation of all components showed that they were at the highest level of appropriateness.

Article Details

How to Cite
Commongkun, P., Phengsawat, W. ., & Nanthasri, W. . (2026). A Study of the Administrative Competency Components of Education Administrator. Journal of Graduate MCU KhonKaen Campus, 13(2), 56–67. retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/281760
Section
Research Article

References

กนกพร สังข์อนงค์. (2566). สมรรถนะทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. (การค้นคว้าอิสระปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2558). ประกาศคณะกรรมการกลางเทศบาล เรื่อง มาตรฐานกำหนดตำแหน่งนักบริหารงานการศึกษา ระดับต้น ระดับกลาง และระดับสูง.

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2565). คู่มือการจัดทำและประสานแผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ.2561-2565).

กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2566). คู่มือการกำหนดความรู้ ความสามารถทักษะ และสมรรถนะสำหรับข้าราชการ สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวง และสำนักงานรัฐมนตรี.

กัลยาณี สุวรรณโคตร. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(1), 163–176.

กานต์ บุญศิริ. (2557). ภาวะผู้นำกับการเป็นนักบริหารการศึกษามืออาชีพ. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 8(1), 1–12.

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2560). คู่มือสมรรถนะด้านการบริหารจัดการ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ฐนัส มานุวงศ์. (2562). การพัฒนาความสามารถในการออกแบบการเรียนการสอนที่บูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับสาระรายวิชาด้วยโปรแกรมฝึกอบรมที่ใช้แนวคิดการศึกษาแบบเน้นผลลัพธ์และการเรียนรู้เชิงรุก. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).

ดวงรัตน์ ธรรมสาโรช. (2567). ปัจจัยการสื่อสารในองค์กรที่ส่งผลต่อกระบวนการบริหารจัดการทรัพยากรบุคคลของบุคลากรในเทศบาลนครสระบุรี. วารสารราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 18(57), 398–414.

นลัทพร บุ้งทอง. (2566). สมรรถนะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภาคใต้. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(4), 77–94.

เนติมา อริยะดำรงค์ขวัญ. (2562). องค์ประกอบสมรรถนะการบริหารของผู้อำนวยการโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดฉะเชิงเทรา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).

พงศ์สวัสดิ์ ราชจันทร์. (2564). การพัฒนาสมรรถนะการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอเมือง จังหวัดนครพนม. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).

พจนีย์ จันทร์ทิพย์. (2564). การศึกษาการมีส่วนร่วมในการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ในการพัฒนาบุคลากรขององค์การบริหารส่วนตำบลบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).

พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา, 116(114ก), 48–65.

พัชรินทร์ รอดคล้าย. (2564). การศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2 . (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์).

พันธุ์ธัช นัทธวัฒน์โภคิน. (2566). การพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดเทศบาลในเขตภาคเหนือ. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 9(2), 215–228.

พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต. (2560). การกระจายอำนาจและการจัดการปกครองท้องถิ่น: ทฤษฎี แนวคิด และ ประสบการณ์. วารสารสังคมศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 49(1), 7–33.

วชิระ เริงฤทธิ์. (2559). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะทางการบริหารสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาของกองทัพอากาศ. วารสารสุทธิปริทัศน์, 30(95), 205–218.

วราภรณ์ ทิพสุข. (2563). สมรรถนะการบริหารของนักบริหารงานการศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการดำเนินงานศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครพนม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).

ศราวุธ จูมทอง และกุลจิรา รักษนคร. (2566). สมรรถนะการบริหารจัดการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 17(1), 84–100.

ศิริกานต์ สุริยวัฒนานนท์ และคณะ. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสมรรถนะของครูผู้สอนในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช. The Golden Teak: Humanity and Social Science Journal, 24(3), 59–74.

สุกิจ โพธิ์ศิริกุล. (2565). การบริหารจัดการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อยกระดับเป็นโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นสังกัดเทศบาล. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 1(4), 14–23.

Al-Hadrami, A. B. S. (2022). The competences of managing educational crises for principals of basic education schools in the Sultanate of Oman. Journal for Educators, Teachers and Trainers, 13(4), 37–50. https://doi.org/10.47750/jett.2022.13.04.006

Boyatzis, R. E. (2008). Competencies in the 21st century. Journal of Management Development, 27(1), 5–12. https://doi.org/10.1108/02621710810840730