A Study of Components of Innovator Competency of School Administrators
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
a systematic review of 10 relevant documents and research studies. A document
synthesis form was used as the research instrument. Descriptive statistics, including frequency and percentage, were used for data analysis. In the second phase, five experts evaluated the appropriateness of the identified components. A five-point Likert scale questionnaire was employed as the research instrument, and the data were analyzed using mean scores and standard deviation.
The findings revealed that the innovative competency components for educational administrators consisted of four key dimensions: (1) Creative Skills, (2) Content knowledge and practical skills, (3) Networking, and (4) Leadership. Overall, all components were rated at the highest level of appropriateness.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
นงลักษณ์ ใจฉลาด และคณะ. (2558). การศึกษาสภาพและความต้องการพัฒนาสมรรถนะการบริหารการจัดการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารครุพิบูล, 2(1), 1–15. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/edupsru/article/ view/42092/34771
วสันต์ สุทธาวาศ และ ธีระวัฒน์ จันทึก. (2559). วิธีการพัฒนาศักยภาพความเป็นนวัตกรการศึกษา. วารสารวิชาการ Veridion E-Journal, 9(1), 748-767. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/61532/50696
ปวริศา มีศรี และ โอฬาร กาญจนากาศ. (2562). สมรรถนะในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี, 8(1), 138–144. https://journal.
bkkthon.ac.th/upload/doc/spit/43/files/Vol5%20No1%204.pdf?utm_source=chatgpt.com
ปาริฉัตร ช่อชิต. (2559). สมรรถนะผู้บริหารกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 8. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ปิยนุช มงคล. (2563). แนวทางพัฒนาการบริหารวิชาการโปรแกรมวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์สองภาษาตามแนวคิดสมรรถนะนวัตกรรมและผู้ประกอบการ. (วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2565). การพัฒนาเครื่องมือประเมินสมรรถนะผู้บริหารโรงเรียนรุ่นใหม่ ผู้สร้างนวัตกรและผู้ประกอบการในอนาคต. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 24(1), 269–282. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/253063
ปวิตร พุทธิรานนท์ และชมนณี สินภูงค์. (2567). ความเป็นนวัตกรของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1. วารสารนครรัฐ, 1(1), 12–22. https://so16.tci-thaijo.org/index.php/CS_J/article/view/271
อภิชัย สุรเดชเดชากุล. (2567). แนวทางการพัฒนาทักษะการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารการจัดการองค์การเพื่อความเป็นเลิศ, 2(2), 21–36. https://so16.tci-thaijo.org/index.php/JOME/article/view/464
Mumford, M. D. (2000). Managing creative performance: Strategic and tactical approaches. Human Performance, 15(4), 273–296. http://dx.doi.org/10.1016/S1053-4822(99)00043-1
Treffinger, D. J., Selby, E. C., & Isaksen, S. G. (2008). Understanding individual problem-solving style: A key to learning and systemic change. Psychological Science, 8(4), 221–240.
Chell, E., & Athayde, R. (2009). The identification and measurement of innovative characteristics of young people: Development of the Youth Innovation Skills Measurement Tool. London: NESTA. https://eprints.kingston.ac.uk/5985/2/
Chell-E-5985.pdf
OECD. (2011). Skills for innovation and research. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264097490-en
Hero, L.-M., Lindfors, E., & Taatila, V. (2017). Individual Innovation Competence: A Systematic Review and Future Research Agenda. International Journal of Higher Education, 6(5), Sciedu Press.
Mirfani, A. M. (2017). The innovativeness and the decision-making skills of primary school principals. Proceedings of the 3rd International Conference on Early Childhood Education (ICECE 2016), 258–263.
UNESCO. (2019). Rethinking education: Towards a global common good. Paris: UNESCO Publishing.
World Economic Forum. (2020). The Future of Jobs Report. Geneva: WEF.
OECD. (2021). Innovation and Technology Transfer. Paris: OECD Publishing.
Escola d'Administració Pública de Catalunya. (2022). Marc competencial per al treball col·laboratiu en recerca i innovació: deu competències clau per desenvolupar projectes complexos a les administracions (Eines per als Recursos Humans, 12).
https://doi.org/10.2436/10.8030.09.5
Theodotou, M. (2022, October 30). Innovation blueprint: Building an Innovationcom petencymodel. eLearningIndustry. https://elearningindustry.com/innovation-blueprint-building-an-innovation-competency-model
