The Development of a Creative Learning Community Model to Enhance Students' Quality of Life Based on the Ethical Economy Principles of Schools in Khon Kaen Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The research findings revealed that:
1. The creative learning community for enhancing learners’ quality of life based on the moral economy consisted of 69 indicators categorized into eight components: (1) shared leadership, (2) participation, (3) collaborative learning, (4) shared vision, (5) benevolent community, (6) community management structure, (7) monitoring and evaluation, and (8) administrative outcomes.
2. The developed model consisted of these eight components, and its appropriateness, as evaluated by experts, was rated at a high level.
3. The overall evaluation results indicated that the model was rated at a high level across all aspects, arranged in descending order of mean scores as follows:
usefulness, appropriateness, accuracy, and feasibility.
The findings suggest that the developed creative learning community model can be effectively applied to promote learning management and enhance learners’ quality of life in accordance with the moral economy principles.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). คู่มือการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา (สกสค.).
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). ระเบียบของกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการบริหารสถานศึกษาที่ได้กระจายอำนาจการบริหารจัดการ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา (สกสค.).
จรุญ จับบัง และคณะ. (2555). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพการศึกษาตามยุทธศาสตร์การพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็กด้วยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 6(2), 59–72.
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. (2560). ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.
นันทนัช นันทพงษ์. (2560). ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (Professional Learning Community: PLC). เอกสารประกอบการประชุมนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู.
บำรุง ป้องนาทราย. (2563). การพัฒนารูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมความสามารถจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญตามแนวปฏิบัติสู่ผลสัมฤทธิ์ขั้นสูง (High Impact Practices) โรงเรียนหนองโนประชาสรรค์. วารสารชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพครู, 1(1), 45–60.
วิราวรรณ์ เพ็ชรนาวา. (2563). แนวทางการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของโรงเรียนมัธยมศึกษาในสหวิทยาเขตวิภาวดี กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
สฤษดิ์ วิวาสุขุ. (2562). รูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุก โรงเรียนจอมพระประชาสรรค์ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 33. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). ปฏิรูปการเรียนรู้ ผู้เรียนสำคัญที่สุด. กรุงเทพฯ: วัฒนาพานิช.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). รายงานความก้าวหน้าการจัดการเรียนรู้ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปี 2551–2552. กรุงเทพมหานคร: เพลิน สตูดิโอ.
Darling-Hammond, L. (1999). How teacher education matters. Journal of Teacher Education, 51(3), 166–173.
Suwanwong, A. (2016). Professional Learning Communities: Thai Educational Context. In Proceedings of the 21st IASTEM International Conference, Doha, Qatar, May 19, 2016 (pp. 10–13).
Vescio, V., Ross, D., & Adams, A. (2008). A review of research on the impact of professional learning communities on teaching practice and student learning. Teaching and Teacher Education, 24(1), 80–91.
