Competency of School Administrators Responding to Changes in the BANI World Era of Special Schools for the Disabled in the Northeast
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
sampling. The research instrument was a 5-level rating scale questionnaire with a content validity of 1.0 and a questionnaire reliability of 0.90. The statistics used for data analysis comprised frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, and One-way ANOVA.
The research results were found that:
1. The competency of school administrators responding to changes in the BANI World era of schools for disabilities in the Northeast region, in overall, was rated at a high level with practice. When considering each aspect, it was found that the aspect with the highest practice was agility, followed by self-development to be knowledgeable, educational leadership, flexibility and adaptability, prioritizing various crises, the aspect with the lowest practice was teamwork.
2. The comparison results of the competency of school administrators responding to changes in the BANI World era of schools for disabilities in the Northeast region, classified by position, in overall, were different with statistical significance at .01 level. Classification by education level, in overall, was found that school administrators and teachers with different educational qualifications had significantly different opinions on the competency of school administrators responding to changes in the BANI World era at .01 level. Classification by work experience, in overall and in each aspect, was found that school administrators and teachers with different work experience had no different opinions on the competency of school administrators responding to changes in the BANI World era.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จิราเจต วิิเศษดอนหวาย. (2565ก). EDUCA เรื่อง Learning loss คือวิกฤตที่รอผู้ใหญ่ทุกคนพลิกให้เป็นโอกาส. https://educathai.com
จิราเจต วิิเศษดอนหวาย. (2565ข). EDUCA เรื่อง ลาก่อน VUCA มาแล้ว BANI ชวนผอ. ปรับตัว และโรงเรียนให้ทันการเปลี่ยนแปลง. https://educathai.com
ณัฐณิชา เขียวอ่อน. (2565). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนเฉพาะความพิการ กลุ่ม 6 สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (การศึกษาค้นคว้าอิสระ การศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยพะเยา.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
รุ้งรัชนี ลีวงศ์เจริญ. (2564). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างบรรยากาศองค์การและความพร้อมต่อการเปลี่ยนแปลงองค์การ โดยมีความคล่องตัวของพนักงานเป็นตัวแปรกำกับ. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมบัติ ท้ายเรือคำ. (2553). ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2566). แนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ. กระทรวงศึกษาธิการ.
สิริลักษณ์ น้ำใส และ อุไร สุทธิแย้ม. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ตามความคิดเห็นของครูกลุ่มโรงเรียนรัตนโกสินทร์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 34(2), 56-70.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2558). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 12). เทพเนรมิตการพิมพ์.
ปัทมา บุญยวรรณ และ ปิยะนาถ บุญมีพิพิธ. (2567). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารสิรินธรปริทรรศน์, 25(2), 1885-1897.
ไพลิน พานิชเจริญ, เศวตาภรณ์ ตั้งวันเจริญ และ ไพรวัลย์ โคตรตะ. (ม.ป.ป.). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 18(3), 246-257.
พิทูล ไชยศิริ. (2560). สมรรถนะหลักทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา ตามความคิดเห็นของครูโรงเรียนบรบือวิทยาคาร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา).
ธนพล ใจดี และ กัลยมน อินทุสุ. (2564). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ กลุ่ม 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(5), 68-79.
ทิพวัลย์ อ่างคำ. (2561). สมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาในโครงการสู่ความเป็นเลิศมาตรฐานสากล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาภาคเหนือ. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสยาม.
Rothman, D. (2020). VUCA vs. BANI: How complexity has changed.
Saha, N., Saha, T., Gregar, A., & Saha, P. (2020). Organizational innovation and agility in the era of disruption.
Kiel, B. (2024). Leadership agility and organizational competencies in disruptive environments.
Cascio, J. (2020). Facing the age of chaos: The BANI framework.
