Integrating Buddhist Principles for Improving the Quality of Prisoners in Nan Province Prison
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
administered to a sample of 292 inmates and analyzed using descriptive and inferential statistics via statistical software. Qualitative data were obtained through in-depth interviews with 9 key informants and analyzed using descriptive content analysis.
The research findings revealed that:
1. The overall quality of life among inmates was at a high level ( x = 3.75). The highest mean score was found in the aspect of education ( x = 4.02), while the
lowest was in welfare and recreational activities ( x = 3.47).
2. There was a moderate positive correlation between Buddhist principles and inmates’ quality of life (R = 0.543**), which was statistically significant at the 0.01 level.
3. The integration of Buddhist principles for enhancing inmates’ quality of life comprised seven key strategies: 1) Integrating the Four Bhavanas (development paths) to promote Buddhist knowledge, 2) Improving basic prison infrastructure and living conditions, 3) Allocating government budget specifically for systematic quality of life development, 4) Establishing collaboration and networks with external agencies, 5) Enhancing prison staff competencies through appropriate training, 6) Developing vocational training programs based on inmates’ needs and labor market demands, and 7) Revising legal restrictions that hinder the reintegration of former inmates into society.
The results indicate that integrating Buddhist principles into rehabilitation efforts significantly contributes to the holistic development of inmates, particularly in physical, mental, and social readiness dimensions, fostering their reintegration into society.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมราชทัณฑ์ กองทัณฑวิทยา. (2566). ความจุผู้ต้องขังของเรือนจำทัณฑสถานทั่วประเทศ : อัตราส่วน 1.6 ตารางเมตร ต่อผู้ต้องขัง 1 คน (รอบที่ 1/2567). เรือนจำจังหวัดน่าน: กรมราชทัณฑ์.
ไกรศักดิ์ ไชยเลิศ. (2566). ประสิทธิผลการบริหารจัดการสวัสดิการสิ่งจำเป็นขั้นพื้นฐานแก่ผู้ต้องขังในเรือนจำจังหวัดน่าน (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
ชุติระ ระบอบ และคณะ. (2552). ระเบียบวิธีวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ถนอมขวัญ อยู่สุข. (2563). การพัฒนาคุณภาพชีวิตเชิงพุทธของผู้เกษียณอายุการปฏิบัติงานจากกรมชลประทาน. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ธารารัตน์ วงค์เทพ. (2566). การบูรณาการหลักไตรสิกขาเพื่อการฟื้นฟูคุณภาพชีวิตผู้ต้องขังในเรือนจำจังหวัดน่าน (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ธีรารัตน์ สัมมา. (2546). กฎหมายว่าด้วยการบังคับโทษ: ศึกษากรณีการลดวันต้องโทษจำคุก. (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
บัญชา โชติกำจร. (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ยั่งยืนของชุมชนบ้านสบขุ่น อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
พิรญาณ์ โคตรชมพู. (2561). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้ต้องขังเชิงพุทธบูรณาการ. (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุวรีย์ ศิริโภคาภิรมย์. (2546). การวิจัยทางการศึกษา. ลพบุรี: ฝ่ายเอกสารการพิมพ์ สถาบันราชภัฏเทพสตรี.
Hinkle, D. E. (1998). Applied statistics for the behavioral sciences (5th ed.). Boston, MA: Houghton Mifflin.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York, NY: Harper and Row.
