The Role of School Administrators in Driving Education to the Digital Era
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The role of educational administrators in the digital age is crucial in driving systemic changes and improving the quality of education. Administrators must possess a diverse range of knowledge and skills, and be adaptable to rapidly evolving technologies and changes. Key roles of digital-age administrators include: 1) Leading the transformation of teaching and learning, setting visions and directions aligned with learners' needs, and fostering a conducive learning environment; collaborating with all stakeholders to enhance educational quality. 2) Essential qualities of digital-age administrators include technological knowledge, creativity, flexible leadership, responsibility, and effective communication skills. 3) The direction of educational development in the digital age focuses on developing 21st century skills such as critical thinking, problem-solving, and collaboration, using technology as a tool to support learning and prepare students to compete in a rapidly changing world.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กันต์กมล วราสุนันท์. (2562). การศึกษาคุณลักษณะภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดอุตรดิตถ์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลสำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.
จิราภา เพียรเจริญ. (2556). บทบาทผู้บริหารในการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ของครูตามหลักสูตรสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดปทุมธานี. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ภารดี อนันต์นาวี. (2557). หลักการ แนวคิด ทฤษฎีทางการบริหาร. (พิมพ์ครั้งที่ 5). มนตรี.
วิจารณ์ พานิช. (2559). ทิศทางการจัดการศึกษาโลกในปัจจุบัน: มหกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้โรงเรียนพัฒนาตนเองระดับพื้นที่ ครั้งที่ 3 วันที่ 21 กันยายน 2566 “กลไกขับเคลื่อนการจัดการศึกษาของพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดภูเก็ต”. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2567, จาก https://www.
eef.or.th/article-210923-3/
ศักดิ์ชัย ภู่เจริญ. (2558). บทบาทหน้าที่ภาระงานของครู. สืบค้นเมื่อ 8 ตุลาคม 2567, จาก http://www.kruinter.com/show.php?id_quiz=4115&p=1
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562, 1 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. (เล่ม 136, ตอนที่ 57 ก, หน้า 42).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. พริกหวานกราฟฟิค.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2562). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อารีย์ น้ำใจดี & พิชญาภา ยืนยาว. (2562). ผู้นำกับการบริหารการศึกษายุคดิจิทัล. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม ครั้งที่ 11 (วันที่ 11–12 กรกฎาคม 2562). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2559). การบริหารโรงเรียนยุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2567, จาก http://www.pracharathscool.go.th/skill/detail/52232
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2559). คุณลักษณะผู้บริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2567, จาก https://www.trueplookpanya.com/education/content/52232
ฮาเวิร์ด ยังส์. (2563). แนะผู้บริหารการศึกษายุคดิจิทัล ต้องเรียนรู้ไม่สิ้นสุด คิดเชิงกลยุทธ์ ก้าวทันโลกอนาคต. สืบค้นเมื่อ 8 ตุลาคม 2567, จาก https://mgronline.com/qol/detail/9630000036633
Bank, A. (2017). Leadership in the digital age [Internet]. Retrieved November 20, 2023, from http://farrukhiqbal.iba.edu.pk/pdfs/BankAlfalahLeadershipintheDigitalAge.pdf
Getzels, J. W., & Guba, E. G. (1975). Social behavior and administrative process. School Review, 65(4), 423–441.
Gorton, R. D. (1983). School administration and supervision: Leadership challenges and opportunities. Dubuque: Win C. Brown.
Kenneth, L. C., & Jane, L. P. (2000). Management and information systems: Organization and technology in the networked enterprise (6th ed.). New York: Prentice-Hall.
LEAD Research Series. (2015). Beyond easy answers: New leadership practice for the digital age. Berlin: Mercator Capacity Building Center for Leadership and Advocacy.
Linton, R. (1936). The study of man. New York: D. Appleton Century.
Parson, T. (1951). The structure of social action. Edinburgh: Edinburgh University.
