The Role of Monks and the Governance บทบาทพระสงฆ์กับการเมืองการปกครอง

Main Article Content

Montree Rodkaew

Abstract

This academic article is aimed to present the role of the monks and the governance in Thai society. Hence, the role of monks refers to the guidelines of behaviors in Theravada Buddhist Disciplines that is different from laymen. The role and the significance of monks, which is in an individual status and organization, can be analyzed from the relationship between the monks and rulers as well as the population since the Sukhothai Period.
The monks have played their roles in the duty of King’s counselors. Sometimes, they could present their choices of decision to a King pertaining to a country’s governance as it could be seen during the reign of King Ramkhamhaeng, King Phayalithai, and King Narai The Great. In the present times, the government and political leaders in Thailand who are Buddhists, have wholeheartedly attempted to adapt the Buddhist teachings to show fairness in politics. It is a condition for most of the people of the country to live together with harmony

Article Details

How to Cite
Rodkaew, M. (2022). The Role of Monks and the Governance: บทบาทพระสงฆ์กับการเมืองการปกครอง. Journal of Graduate MCU KhonKaen Campus, 9(2), 13–25. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/253210
Section
Academic Article

References

งามพิศ สัตย์สงวน. (2538). หลักมานุษยวิทยาวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: แพร่พิทยา.

ทิพย์พาพร ตันติสุนทร. (2555). วิถีไทยกับการเสริมสร้างความเป็นพลเมืองในสังคมประชาธิปไตยในความเป็นพลเมืองกับอนาคตประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.

ประชาไทย. (2564). พระสงฆ์ การเมือง มหาเถรสมาคม และสมบูรณาญาสิทธิราชย์ เมื่อการไม่ยุ่งการเมืองคือการเมือง. สืบค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2564, จาก https://prachatai.com/journal/2020/11/90577

ปราชญา กล้าผจญ. (2540). พฤติกรรมผู้นำทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

พระเมธีธรรมมาภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2539). การปกครองคณะสงฆ์ไทย. กรุงเทพฯ: บริษัท สหธรรมิกจำกัด.

พระมหาบุญเลิศ ฐานทินฺโน และคณะ. (2552). อริยวินัย (รวบรวมจากพระไตรปิฎก). กรุงเทพฯ: บริษัทคิว พริ้นท์ แมเนจเม้นท์ จำกัด.

พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส (นิธิบุณยากร). (2558). บทบาทพระสงฆ์กับการพัฒนาพลเมืองของรัฐตามระบอบประชาธิปไตย. สืบค้นเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2564,

จาก https://www.mcu.ac.th/article/detail/301.

ยนต์ ชุ่มจิต. (2540). ความเป็นครู. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. (2541). วินัยมุข เล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 39). กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.

สารานุกรมเสรี. (2565). การเมืองไทย. สืบค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2564, จาก https://th.wikipedia.org/wiki/การเมืองไทย.

Jerrold Schecter. (1967). The new face of Buddha : Buddhism and Political power in Southeast Asia. London: Victor Gollancz LTD.