LENT CANDLE: CULTURAL ART AND WISDOM

Main Article Content

Surapan Suvannasri
Jaras Leeka
Iam Armartmultree
Suriya Nateesirikul

Abstract

Lent candle is an art created from local wisdom. By receiving inspiration and faith from the Lent tradition In order to offer monks to light the practice of various activities. It is a buddhist worship for 3 months. Lent candles appear in all 3 elements of beauty, unusual and remarkable. Classified as fine and applied art created to show beauty and responsiveness to function as well as emotional and mental responses. In addition to being a beauty, it is a combination of ideas. Community lifestyle Become a valuable culture. It is the intellectual product of the people in the community and local area as well. There are 5 management and promotion guidelines for preserving wisdom of the arts of candle making are 1) On the promotion of folk wisdom to be leaders in preserving local wisdom 2) Inheriting the inheritance of local wisdom, the art of making candles in the next generations 3) Raising awareness among people in the community to realize the value 4) In promoting activities together for preserving local knowledge in order to create a career. And income include community people and 5) Knowledge management Bring technology to collect data and research for development of local wisdom, the art of making candles.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Suvannasri, S., Leeka , J., Armartmultree, I., & Nateesirikul, S. (2021). LENT CANDLE: CULTURAL ART AND WISDOM. Journal of Graduate MCU KhonKaen Campus, 8(1), 37-48. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/246907
Section
Academic Article

References

กาญจนา แก้วเทพ. (2549). วิทยาศาสตร์สื่อและวัฒนธรรมศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร:
เอดิสันเพรส โปรดักส์.
ฉัตรทิพย์ นาถสุภา. (2537). วัฒนธรรมไทยกับขบวนการเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
ชวน เพชรแก้ว. (2547). การเสริมสร้างและประยุกต์ใช้ความรู้ในท้องถิ่นในสถานการณ์ปัจจุบัน.
วารสารไทย, 2(3), 14-23.
พระครูสุทธิสารคุณ และคณะ. (2544). มรดกไทยอีสาน. ขอนแก่น: ขอนแก่นกลางนานาธรรม.
พระมหาณัฐพันธ์ สุทสฺสนวิภาณี (หาญพงษ์). (2558). การวิเคราะห์ความงามของศิลปะที่ปรากฏ
บนผ้าไหม 12 ราศี จังหวัดอุดรธานี. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิตสาขาปรัชญา.
บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
______. (2561). การวิเคราะห์ความงามของผ้าไหมนครชัยบุรินทร์ตามทฤษฎีอัตวิสัย. ปรัชญาดุษฎี
บัณฑิตคณะปรัชญา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ. (2532). ศิลปหัตถกรรมไทย. กรุงเทพมหานคร: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
ศักดิ์ชัย เกียรตินครินทร์. (2542). ภูมิปัญญาชุมชนแพทย์วิเศษในการพัฒนา. วารสารวัฒนธรรมไทย,
36(9), 2-4.
สำลี รักสุทธี. (2533). ฮีตสิบสองคลองสิบสี่ประเพณีอีสาน. กรุงเทพมหานคร: ธนธัชการพิมพ์.
สัญญา ปัญญาวิวัฒน์. (2536). ทฤษฎีทางสังคมวิทยา: เนื้อหาและการใช้ประโยชน์ขั้นพื้นฐาน.
(พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัจฉรี จันทมูล. (2559). ภูมิปัญญาในการผลิตผ้าไหมมัดหมี่ผู้ไท. วารสารมนุษยศาสตร์และ
สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, ฉบับพิเศษ, 284-289.