แนวทางส่งเสริมการมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่นของประชาชน ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโคกสะอาด อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์
คำสำคัญ:
การมีส่วนร่วม, การพัฒนาท้องถิ่น, ประชาชน, องค์การบริหารส่วนตำบลบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่นของประชาชน 2) เปรียบเทียบการมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่นของประชาชน จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 3) เสนอแนวทางส่งเสริมการมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่นของประชาชนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโคกสะอาด อำเภอ ลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ เป็นการวิจัยเป็นแบบผสานวิธี ประชากรการวิจัยเชิงปริมาณ คือ ประชาชนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ที่อาศัยอยู่ในเขตตำบลโคกสะอาด อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ จำนวน 10,017 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรคำนวณของ ทาโร ยามาเน่ ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 389 คน วิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคือ ผู้นำชุมชน จำนวน 32 คน เครื่องมือการวิจัยเชิงปริมาณคือ แบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า การวิจัยเชิงคุณภาพคือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และวิเคราะห์หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที (t-test แบบ Independent samples) และ F-test (one way ANOVA) และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์สาระ
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่นของประชาชนภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านการดำเนินงาน รองลงมา ด้านการตัดสินใจ และด้านการติดตามประเมินผล ส่วนด้านการรับประโยชน์ อยู่ในระดับปานกลาง 2) ประชาชน ที่เพศ อาชีพ และระดับการศึกษาต่างกัน มีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่น ไม่แตกต่างกัน 3) แนวทางส่งเสริมการมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่น (1) ด้านการตัดสินใจ อบต.ควรกำหนดกลยุทธ์เพื่อให้ประชาชนเข้ามาร่วมในกิจกรรม การประชุม หรือประชาคมชุมชนให้มากที่สุด โดยคำนึงถึงช่วงเวลาที่เหมาะสม ความสะดวกในการเดินทางเข้าร่วมกิจกรรมของประชาชน การสื่อสารหรือประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนได้รับทราบหรือตระหนักถึงประโยชน์ที่จะได้รับอย่างชัดเจน เป็นต้น (2) ด้านการดำเนินงาน อบต.ควรกำหนดกลยุทธ์เพื่อให้ประชาชนเข้ามาร่วมในการเป็นผู้แทน หรือเป็นกรรมการในการดำเนินโครงการ/กิจกรรม ให้มากที่สุด (3) ด้านการรับประโยชน์ อบต.ควรจัดโครงการด้านการลดรายจ่าย เพิ่มรายได้ในครัวเรือน ที่สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง (เน้นให้ความรู้ มากกว่าให้ค่าตอบแทน) และ (4) ด้านการติดตามประเมินผล อบต.ควรกำหนดกลยุทธ์เพื่อให้ประชาชนเข้ามาเป็นคณะกรรมการติดตามและประเมินผล และทำการประชาสัมพันธ์อย่างหลากหลาย ครอบคลุม และทั่วถึง
Downloads
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ พวงงาม. (2553). การจัดการตนเองของชุมชนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ : ศูนย์หนังสือ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
จีรนันท์ ดำเนินงาม และคณะ. (2566). การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่น
ตำบลภูเขาทอง อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 6(3), 1-11.
ณัฐทยากาญจน์ อ่วมโตวงษ์ และนฤมล อนุสนธิ์พัฒน์. (2566). แนวทางการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของ
ประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่นของเทศบาลตำบลลาดชะโด อำเภอผักไห่ จังหวัด
พระนครศรีอยุธยา.วารสารสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
, 7(4), 40-50.
นิรันดร์ จงวุฒิเวศย์. (2534). ทฤษฎีและแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาชนบท. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัย
สุโขทัยธรรมาธิราช.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ และถวิลวดี บุรีกุล. (2548). ประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม (Participatory
Democracy). กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า.
บุญชม ศรีสะอาด. (2543). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
วนิดา รุ่งโยธิน. (2561). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนของเทศบาลตำบลบ้านบึง
อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี. ภาคนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
วิษณุ หยกจินดา. (2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนหมู่บ้านทุ่งกร่างตำบล
ทับไทร อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี. ภาคนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สิริวิทย์ สิทธินิสัยสุข. (2566). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนของเทศบาลตำบล ห้วย
กะปิอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สุราวรรณ์ ทองสว่าง. (2567). การพัฒนาการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนตำบลวังหมัน
อำเภอวัดสิงห์ จังหวัดชัยนาท. ภาคนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
อภิญญา มุกดาธนพงศ์ และคณะ. (2564). แนวทางการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการ
ปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตเทศบาลเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารสห
วิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(3), 923-939.
Phang Kosal. (2561). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนของตำบลสวายปรอเตียล
อำเภอสะอาง จังหวัดกันดาล ราชอาณาจักรกัมพูชา. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 12(3),89-99.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ชัยภูมิ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความลิขสิทธิ์
