รูปแบบการจัดการความปลอดภัยของประชาชนในพื้นที่ เทศบาลนครนครราชสีมา
คำสำคัญ:
รูปแบบการการจัดการ, ความปลอดภัย, ประชาชนบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษารูปแบบการจัดการความปลอดภัยของประชาชน และ 2) เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับระดับรูปแบบการจัดการความปลอดภัยของประชาชนในพื้นที่ เทศบาลนครนครราชสีมา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างการวิจัย คือ ประชาชน ที่อาศัยอยู่เทศบาลนครนครราชสีมาจำนวน 399 คน ซึ่งสุ่มตัวอย่างการวิจัยโดยการสุ่มอย่างง่าย เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม สถิติวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test (Independent Sample) F-test (F-statistic) และ one-way ANOVA
ผลการศึกษาพบว่า
- ระดับการมีส่วนร่วม รูปแบบการจัดการความปลอดภัยของประชาชนในพื้นที่ เทศบาลนครนครราชสีมา พบว่า ผู้ตอบแบบสอบถามส่วนมากเป็นเพศหญิง ค่าเฉลี่ยในรูปแบบการจัดการความปลอดภัยของประชาชนในพื้นที่ เทศบาลนครนครราชสีมา มีทั้งหมด 3 ด้าน คือ ด้านการป้องกันอาชญากรรม ด้านการสนับสนุนกิจกรรมตำรวจ และด้านการประสานงานกับเจ้าหน้าที่ ในภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก
- ปัจจัยส่วนบุคคลกับระดับการมีส่วนร่วม รูปแบบการจัดการความปลอดภัยของประชาชนในพื้นที่ เทศบาลนครนครราชสีมา พบว่า เพศ อายุ วุฒิการศึกษา และอาชีพ ที่แตกต่างกันจะมีระดับการมีส่วนร่วม รูปแบบการจัดการความปลอดภัยของประชาชน ไม่แตกต่างกัน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
เทศบาลนครนครราชสีมา.(2566).ฐานข้อมูลทะเบียนท้องถิ่นเขตเทศบาลนครนครราชสีมา.เข้าถึงจาก :
https://www.koratcity.go.th/wp-content/uploads/2023/11/20-11-66-1.pdf.
ธันวาคม 2567
นพโรจน์ พัชราจิระศักดิ์. (2560). การมีส่วนร่วมของผู้ขับขี่จักรยานยนต์รับจ้างในการป้องกัน
อาชญากรรมในเขตพื้นที่รับผิดชอบของสถานีตำรวจนครบาลพญาไท. ค้นคว้าอิสระปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์.
ปฏิภาณ ใจซื่อ.(2567).การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันปัญหาอาชญากรรมในเขตพื้นที่
ของสถานีตำรวจภูธรดอนหว่าน อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม.
ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ประเสริฐ เมฆมณี.(2524).ตำรวจและกระบวนการยุติธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์บพิธ.
ปิยดา ชื่นเกษม.(2562).ความเชื่อมั่นของประชาชนที่มีต่อการจัดการความปลอดภัยจากปัญหา
อาชญากรรมของสำนักงานเขตประเวศกรุงเทพมหานคร.รัฐศาสตรบัณฑิต.มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์. (2525). การควบคุมอาชญากรรมจากสภาพแวดล้อม.กรุงเทพฯ :
สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
พัฒน์วิทย์ แสงมุกดา. (2560). การมีส่วนร่วมในการป้องกันอาชญากรรมผ่านสื่อวิทยุจราจรเพื่อสังคม
กรณีศึกษา: กลุ่มผู้ขับรถแท็กซี่ในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี. 11(24) : 20-31.
สถาพร เธียรสรรชัย. (2564). แนวทางจัดการความปลอดภัยด้ายอาชญากรรมที่เกิดขึ้นกับผู้โดยสาร
การรถไฟแห่งประเทศไทยกรณีศึกษา พื้นที่รับผิดชอบของกองกำกับการ 1 กองบังคับการ
ตำรวจรถไฟ. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย. 17(1) : 17-32.
สุวัตถิ์ ไกรสกุล และ จุฑาภรณ์ คงรักษ์กวิน. (2560). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันและ
ปราบปรามอาชญากรรม: กรณีศึกษาสถานีตำรวจภูธรบางกรวย จังหวัดนนทบุรี. คณะ
นิติศาสตร์: มหาวิทยาลัยราชพฤกษ
สุพัตรา ขอมกระโทก. (2563). การจัดการความปลอดภัยปัญหาอาชญากรรมของสถานีตำรวจภูธร
เมืองพัทยา กรณีศึกษา ในเชิงการป้องกัน. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย. 16(2) : 50-64.
Yamane,T. (1973 ). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: and Row
Publications.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ชัยภูมิ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความลิขสิทธิ์
