ศึกษาวิเคราะห์การแสวงหาอำนาจทางการเมืองของพระเทวทัตในพระไตรปิฎก

ผู้แต่ง

  • พระเทพปวรเมธี พระเทพปวรเมธี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี
  • ผศ. (พิเศษ) ดร. สรวิชญ์ วงษ์สอาด มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี
  • อธิเทพ ผาทา วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • ศุภกาญจน์ ชยาพัฒน์ วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • ญาศุมินทร์ อินทร์กรุงเก่า วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • ธนัญชาภาวิ์ ชัยประภา วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
  • อนุพันธ์ อภิชยานุภาพ วิทยาลัยสงฆ์พุทธปัญญาศรีทวารวดี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

คำสำคัญ:

คำสำคัญ: การแสวงหาอำนาจ, การเมือง, พระเทวทัต, พระไตรปิฎก

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่อง “ศึกษาวิเคราะห์การแสวงหาอำนาจทางการเมืองของพระเทวทัตในพระไตรปิฎก” มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาบริบทแนวคิดเรื่องอำนาจและการแสวงหาอำนาจทางการเมือง 2) เพื่อศึกษารูปแบบการแสวงหาอำนาจทางการเมืองของพระเทวทัตในพระไตรปิฎก 3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์รูปแบบการแสวงหาอำนาจทางการเมืองของพระเทวทัตในพระไตรปิฎก การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยศึกษาข้อมูลจากคัมภีร์ปฐมภูมิและคัมภีร์ทุติยภูมิ รวมทั้งข้อเสนอแนะจากผู้ทรงคุณวุฒิ เพื่อนำมาสังเคราะห์ วิเคราะห์ และนำเสนอในเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า “อำนาจ” มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับ “การเมือง” ซึ่งผู้มีบทบาททางการเมืองมักแสวงหาอำนาจทั้งในรูปแบบปกติ เช่น การเลือกตั้งหรือการแต่งตั้ง และในรูปแบบไม่ปกติ เช่น การปฏิวัติหรือรัฐประหาร ในเพุทธประวัติพระเทวทัตเป็นพระเถระที่มีชื่อเสียงในสมัยพุทธกาล ผู้ปรารถนาอำนาจการปกครองสงฆ์แทนพระพุทธเจ้า โดยได้ร่วมมือกับพระเจ้าอชาตศัตรูให้ทำการปฏิวัติพระเจ้าพิมพิสาร ส่วนตนเองพยายามยึดอำนาจจากพระพุทธเจ้าเพื่อครองอำนาจร่วมกัน จากการวิเคราะห์พบว่า พระเทวทัตใช้วิธีการแสวงหาอำนาจจากเบาไปหาหนัก เริ่มจากการขอปกครองสงฆ์ เมื่อไม่สำเร็จก็ประกาศแยกคณะสงฆ์ และสุดท้ายถึงขั้นลอบปลงพระชนม์พระพุทธเจ้า แต่ไม่ประสบผลสำเร็จในที่สุด.

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

บรรณานุกรม

โกวิทย์ วงศ์สุรวัฒน์. ดร. (2543). พื้นฐานรัฐศาสตร์กับการเมืองในทศวรรษที่ 21. นครปฐม: โรงพิมพ์สำนักส่งเสริมและฝึกอบรม กำแพงแสน.

จรูญ สุภาพ. (2527). หลักรัฐศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.

พระเสกสรรค์ ไชยชาติ. (2565). รูปแบบพึงประสงค์ลักษณะอำนาจทางการเมือง. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 6(1), 123.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2532). อรรถกถาภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาอฏฺกถา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2535). พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ 2500. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). ฎีกาภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาฎีกา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). ปกรณวิเสสภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาปกรณวิเสโส. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วิญญาณ.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2540). เอกสารการสอนชุดวิชาสถาบันและกระบวนการทางการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: ชวนพิมพ์.

รัฐศาสตร์ Political Science : กระบวนการทางการเมือง. (2015, 21 มกราคม). สืบค้นจาก http://witikritsada54mbu.blogspot.com/2015/12/blog-post.html

ลิขิต ธีรเวคิน. (2522). ประชาธิปไตยและการปฏิรูปการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แม็ค.

สมเกียรติ วันทะนะ. (2550, กรกฎาคม–ธันวาคม). “อำนาจ.” วารสารสังคมศาสตร์และมนุษย์, 33(2), 50-59.

สมนึก ชูวิเชียร (ผู้แปล). (2548). ความคิดทางการเมืองตะวันตก (เบรนด์ อาร์. เนลสัน, ผู้แต่ง). กรุงเทพมหานคร: เอ็มแอลครีเอชั่น.

สมัคร บุราวาศ. (2537). ปรีชาญาณของสิทธัตถะ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ศยาม บริษัท เคล็ดไทย จำกัด.

อดิศักดิ์ ทองบุญ. (2540). คำให้การของพระเทวทัต. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-27

รูปแบบการอ้างอิง

พระเทพปวรเมธี พ., วงษ์สอาด ผ. (พิเศษ) ด. ส., ผาทา อ. ., ชยาพัฒน์ ศ. ., อินทร์กรุงเก่า ญ. ., ชัยประภา ธ. ., & อภิชยานุภาพ อ. . (2026). ศึกษาวิเคราะห์การแสวงหาอำนาจทางการเมืองของพระเทวทัตในพระไตรปิฎก. วารสารชัยภูมิปริทรรศน์, 2569(1), 123–135. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jcr/article/view/282807