ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างเศรษฐกิจชุมชนเทศบาลตำบลหลวงศิริ อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ
คำสำคัญ:
การสร้างเศรษฐกิจชุมชน, เศรษฐกิจชุมชน, เทศบาลตำบลหลวงศิริบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้ 1. เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างเศรษฐกิจชุมชนเทศบาลตำบลหลวงศิริ อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ 2. เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างเศรษฐกิจชุมชนเทศบาลตำบลหลวงศิริ อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ ประชากร คือ ประชาชนที่อยู่ในเทศบาลตำบลหลวงศิริ อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ จำนวน 7,872 คน กลุ่มตัวอย่าง ใช้วิธีสุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple Random Sampling) ได้กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 186 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในงานวิจัยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าสถิติ t – test ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน F -test แบบ One-way ANOVA
ผลการวิจัยพบว่า
- ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างเศรษฐกิจชุมชนเทศบาลตำบลหลวงศิริ อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านผู้นำ รองลงมา คือ ด้านความไว้วางใจ ด้านเครือข่าย และด้านข้อมูลข่าวสารตามลำดับ และข้อที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านการได้รับการสนับสนุนจากบุคคลหรือ องค์กรภายนอก
- ผลการเปรียบเทียบปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างเศรษฐกิจชุมชนเทศบาลตำบลหลวงศิริ อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ จำแนกตามเพศ พบว่า โดยภาพรวมไม่แตกต่างกัน จำแนกตามอายุ ระดับการศึกษา และรายได้ต่อเดือน พบว่า มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ฉัตรทิพย์ นาถสุภา. (2548). แนวคิดเศรษฐกิจชุมชน ข้อเสนอทางทฤษฎีในบริบทต่างสังคม.
(กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง หน้า 33-34
นวภัทร โตสุวรรณ์. (2567). บทบาทของผู้นำชุมชนในการส่งเสริมหมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียง: กรณีศึกษา
บ้านเด่นมะขาม ตำบลตลุกกลางทุ่ง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก. วารสารรัชตภาคย์ ปีที่ 18
ฉบับที่ 56 มกราคม – กุมภาพันธ์ 2567 - TCI กลุ่มที่ 1 มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ปี 2564
– 2567
นันทิยา หุตานุวัตร และคณะ. (2559). การพัฒนาองค์กรชุมชน (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สถาบัน
พัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน).
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ประพันธ์ นึกกระโทก. (2557). ทุนทางสังคมกับการจัดการความรู้สู่องค์กรชุมชนพึ่งพาตนเองอย่าง ยั่งยืน
ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐ
ประศาสนศาสตร์). ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ประเวศ วะสี. (2530) การสร้างสรรค์ภูมิปัญญาไทยเพื่อการพัฒนา, ชุมชนพัฒนา ปีที่ 1 ฉบับที่ 5, 2530,
หน้า 51-57.
เทศบาลตำบลหลวงศิริ อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ. (2566). แผนการพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566
– 2567) แก้ไข ฉบับที่ 2 ประจำปี 2566
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566 - 2570). สำนักงานสภาพัฒนาการ
เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2565 จนถึงวันที่ 30
กันยายน 2570
ไผ่ สีทะ. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการสร้างเศรษฐกิจชุมชน อำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด. หลักสูตร
รัฐศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐศาสตร์) มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พระปลัดประพจน์ อยู่สำราญ (2561) การพัฒนารูปแบบการจัดการทุนทางสังคมเพื่อการพัฒนา ชุมชน
อย่างยั่งยืน. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มงคล ด่านธานินทร์, (2541). เศรษฐกิจชุมชนเชิงระบบ: หลักการและแนวการปฏิบัติในเศรษฐกิจชุมชน
พึงตนเอง: แนวความคิด และยุทธศาสตร์. (กรุงเทพมหานคร: กระทรวงมหาดไทย กรมการ
ปกครอง), หน้า 91-94.
โสภณ สุภาพงษ์, (2541). เศรษฐกิจพอเพียงทางรอดสังคมไทย. (นิตยสารสารคดีครอบครัว (กันยายน) ),
หน้า 71-79.
อมรพันธุ์ เปล่งงูเหลือม. (2559). ปัจจัยที่เอื้อต่อความสำเร็จในการพัฒนาชุมชนตามแนวทางปรัชญา
เศรษฐกิจพอเพียง ของเทศบาลตำบลบ้านเดื่อ อำเภอเกษตรสมบูรณ์ จังหวัดชัยภูมิ. วารสาร
นวัตกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 มกราคม-ธันวาคม
อัครเจตน์ ชัยภูมิ. (2559). แนวคิดเศรษฐกิจชุมชน: เหลียวหลัง แลหน้า นำพาเศรษฐกิจชุมชนสู่ทางรอด.
วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 5(2). สืบค้น จาก https://so04.tci-
thaijo.org/index.php/NBJ/article/view/253068
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities.
Educational and Psychological Measurement, 30(3), pp. 607-610.
Likert, R., & Likert, J. (1976). New Ways of Management Conflict. New York: McGraw-Hill.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาลัยสงฆ์ชัยภูมิ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อความลิขสิทธิ์
