กลวิธีการแปลคำศัพท์เฉพาะทางเกี่ยวกับงานบริบาลผู้สูงอายุจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากลวิธีการแปลคำศัพท์เฉพาะทางในงานบริบาลผู้สูงอายุจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้แนวคิดและทฤษฎีการแปลโดยยึดการ ถ่ายทอดความหมายและวัฒนธรรมเพื่อวิเคราะห์กลวิธีการแปลคำศัพท์เฉพาะทางการแพทย์ในงานบริบาล ผู้สูงอายุ โดยมีกลุ่มเป้าหมายของผู้ให้ข้อมูลสำคัญคืออาสาสมัครชาวญี่ปุ่นจำนวน 2 คน จากโครงการ JICA (Japan International Cooperation Agency) ผู้ปฏิบัติหน้าที่ดูแลสุขภาพผู้สูงอายุ ณ ศูนย์ดูแลและฟื้นฟูสุขภาพผู้สูงอายุ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนนทบุรี ขอบเขตการศึกษาระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 ถึง เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567  ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ตำราสำหรับการปฏิบัติงานของอาสาสมัครชาวญี่ปุ่น はじめて学ぶ介護の日本語：基本のことば (คำศัพท์พื้นฐานภาษาญี่ปุ่นสำหรับผู้เริ่มต้นทำงานบริบาลผู้สูงอายุ) โดยใช้กระบวนการลงมือแปลด้วยตนเอง จากนั้นวิเคราะห์เนื้อหาที่แปลเพื่อศึกษากลวิธีการแปลคำศัพท์เฉพาะทางการแพทย์ในงานบริบาลผู้สูงอายุจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย ผลการวิจัยพบว่า กลวิธีการแปลที่ใช้มากที่สุด 3 อันดับแรกในงานวิจัยนี้คือ 1) แปลแบบตรงตัว 2) แปลโดยใช้คำที่นิยมในภาษาไทย และ 3) แปลโดยการเสริมคำอธิบาย

         องค์ความรู้และข้อค้นพบจากงานวิจัยนี้ มุ่งอธิบายถึงความสำคัญของกลวิธีการแปลคำศัพท์เฉพาะทาง สำหรับงานบริบาลผู้สูงอายุจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย โดยคาดว่าจะสามารถนำไปพัฒนาการสื่อสารและ การแปลข้อมูลเชิงสุขภาพและการแพทย์เพื่อเป็นประโยชน์ในการทำงานร่วมกันระหว่างบุคลากรทาง การแพทย์ชาวญี่ปุ่นและชาวไทยในบริบทของงานดูแลผู้สูงอายุต่อไปในอนาคต