Application of the Human Capital Development Concept: A Case Study of the Institute of Molecular Biosciences, Mahidol University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study the application of the human capital notion to developing personnel of the Institute of Molecular Biosciences (MB). The MB has adapted human capital development concepts into a framework that promotes the achievement of optimal potential. This will lead the institute to become a world-leading molecular biology organization by recognizing the importance of human capital development and integrating it into its core HR frameworks at all levels, the selection of appropriate HR development tools, and the implementation of the institution's human capital development approach into a practical action plan. The MBI has achieved its defined capabilities, as evidenced by the positive changes in the institution's current operations. That is, there has been an improvement in employee performance, and the potential inherent in employees can be utilized effectively to align with the institution's vision and goals. The accumulation of human capital enhances an organization's value and worth. However, there are uncontrollable factors influencing employee development. Therefore, the institution must continuously invest in human development to cultivate superior competitive capabilities and foster self-reliance for long-term stability, prosperity, and sustainability.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- Under a CC Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0) license, you can copy, distribute, display, perform, and use any published material (figures, schemes, tables or any extract of a text) for any purpose other than commercially (unless you get permission first).
- Any opinions and views expressed in this publication are the opinions and views of the authors, and are not the views of or endorsed by the journal (including the editor, any member of the editorial team or editorial board, and any guest editors).
- The editor has the right to edit the content of the manuscript to make it suitable for publication.
References
กาญจนา ครูพิพรม (2563). การพัฒนาทุนมนุษย์ในสถาบันอุดมศึกษา: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ณัฏฐณิชย์ ศรีมาเสริม. (2560). อนาคตภาพในการบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ของสถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล ที่มีประสิทธิพล. [เอกสารไม่ตีพิมพ์]. สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล, มหาวิทยาลัยมหิดล.
ประไพทิพย์ ลือพงษ์. (2555). การพัฒนาทุนมนุษย์ให้มีสมรรถนะความสามารถในการแข่งขัน. วารสารนักบริหาร, 32(4), 103¬–108.
พิมลพรรณ เชื้อบางแก้ว. (2551). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยกรุงเทพฯ.
รติพร ถึงฝั่ง และโกศล จิตวิรัตน์. (2552). การพัฒนาทุนมนุษย์ภายใต้การเปลี่ยนแปลงเชิงพลวัต. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 7(2). 27–40.
ระบิล พ้นภัย. (2557). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุและผลลัพธ์ความสามารถในการแบ่งปันความรู้ของบุคลากรในองค์การ: ปรากฎการณ์เชิงประจักษ์ของธนาคารพาณิชย์ไทย. วิทยานิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการจัดการ. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศิริพงษ์ เศาภายน. (2551). ทุนมนุษย์และบทบาทในการพัฒนาองค์กร. วารสารรามคำแหง, 25(2), 205–207.
ศิริพร แย้มนิล. (2563). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์อย่างยั่งยืน. DPU Coolprint มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล. (2567ก). ประวัติความเป็นมา. https://mb.mahidol.ac.th/web/th/history/
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล. (2567ข). วิสัยทัศน์ พันธกิจ และค่านิยม. https://mb.mahidol.ac.th/web/th/vision-missions-and-core-values/
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล. (2567ค). รายงานการประเมินตนเอง (SAR-EdPEx) ประจำปี 2566. https://mb-intranet.mahidol.ac.th/th/office-of-general-management-2/
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล. (2567ง). ประกาศสถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล เรื่อง นโยบายการบริหารและพัฒนาทรัพยากรบุคคลสถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล. https://mb-intranet.mahidol.ac.th/th/mb-announcement/
Amayah, A. T., & Gedro, J. (2014). Understanding generational diversity: Strategic human resource management and development across the generational “divide.” New Horizons in Adult Education and Human Resource Development, 26(2), 36–48. https://doi.org/10.1002/nha3.20061
Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120.
Becker, G. (1964). Human capital (2nd ed.). Columbia University Press.
Gratton, L., & Ghoshal, S. (2003). Managing personal human capital: New ethos for the ‘volunteer’ employee. European Management Journal, 21(1), 1–10. https://doi.org/10.1016/S0263-2373(02)00149-4
Schultz, T. W. (1961). Investment in human capital. The American Economic Review, 51(1), 1–17. https://www.jstor.org/stable/1818907
