Guidelines for Developing Mobile Applications to Suit the Lifestyle of Undergraduate Students: A Case Study of We Mahidol Application
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research are 1) to study the lives of students Bachelor's degree level 2) to study satisfaction with the use of We Mahidol Application by undergraduate students 3) to study factors affecting satisfaction in using the We Mahidol Application and 4) to study design guidelines and develop to meet the needs of students. The sample group used in the research was undergraduate students of Mahidol University who used the We Mahidol Application and completes a survey on student life and assesses satisfaction with the use of the We Mahidol Application, totaling 408 students. The results of the research found that most system users are female. Studying at the first-year level. My favorite type of activity is onsite activities. The type of activity I am most interested in is Volunteer activities. The main channel for receiving educational news and activities is Group Line. The online social network that is mostly used is Instagram. The menu that most users like to access most often is My QR. The average user satisfaction rating for the program is 4.10, which is at a good level. The design and layout receive the highest level of satisfaction, with an average rating of 4.09, which is regarded as high, followed by benefits and uses. The average is 4.08, which is at a high level. Data quality. The average is 4.07, which is at a high level. and usage. The average is 3.88, which is at a high level, respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- Under a CC Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0) license, you can copy, distribute, display, perform, and use any published material (figures, schemes, tables or any extract of a text) for any purpose other than commercially (unless you get permission first).
- Any opinions and views expressed in this publication are the opinions and views of the authors, and are not the views of or endorsed by the journal (including the editor, any member of the editorial team or editorial board, and any guest editors).
- The editor has the right to edit the content of the manuscript to make it suitable for publication.
References
กองบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล. (2567). สถิติจำนวนนักศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล จำแนกตามส่วนงาน ระดับการศึกษาและเพศ. https://op.mahidol.ac.th/ea/student-information/
จักรชัย โสอินทร์, พงษ์ศธร จันทร์ยอย และณัฐณิชา วีระมงคลเลิศ. (2555). คู่มือพัฒนาแอพพลิเคชัน Android อย่างมืออาชีพ. บริษัท ไอดีซี พรีเมียร์ จำกัด
โชติมา วัฒนะ. (2564). พฤติกรรมการใช้สื่อสังคมออนไลน์ของนิสิตระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. วารสารบรรณศาสตร์ มศว., 14(2), 12-23.
ทรงศักดิ์ ลิมสิริสันติกุล. (2554). สมาร์ทโฟน. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ธนกร แก้วมณี. (2564). การศึกษาพฤติกรรมการใช้บริการแอพพลิเคชั่นเพื่อการศึกษาของนักศึกษาระดับอุดมศึกษาในกรุงเทพมหานคร. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์, 9(2), 729-743.
ธัญธัช วิภัติภูมิประเทศ. (2559). พฤติกรรมการใช้สมาร์ทโฟนในชั้นเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. วารสารสุทธิปริทัศน์, 30(95), 48-58.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2557). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 15). เอส อาร์ พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์ จํากัด.
พรทิพย์ วงศ์สินอุดม. (2558). การพัฒนาแอปพลิเคชันบทเรียนบนคอมพิวเตอร์พกพา ร่วมกับการเรียนแบบเพื่อนช่วยเพื่อนที่ส่งผลต่อการเรียนรู้กันของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 จังหวัดเพชรบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร. http://ithesis- ir.su.ac.th/dspace/ bitstream/ 123456789/985/1/54257324%20%20พรทิพย์%20วงศ์สินอุดม.pdf
พัชนา สุวรรณแสน, วิวรรณกาญจนวจี และกนกภรณ์ อ่วมพราหมณ์. (2557). พฤติกรรมและปัจจัยที่มีผลต่อการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่สมาร์ทโฟนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 25(3), 35-47.
พิชญ์ เพชรคำ และพรทิพย์ เย็นจะบก. (2557). พฤติกรรมการใช้สมาร์ตโฟนของวัยรุ่นไทยที่มีผลกระทบด้านลบต่อตนเองและสังคม. บทความวิชาการหลักสูตรนิเทศศาสตร์มหาบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
พิชยา วัฒนะนุกูล, วาสนา ผิวขม, และเปรม จันทร์สว่าง. (2560). พฤติกรรมและปัจจัยการใช้สมาร์ทโฟนใน กลุ่มวัยรุ่น. [ม.ป.ท.: ม.ป.พ.].
พิมพ์ปวีณ์ สุวรรณโณ. (2563). การพัฒนาแอปพลิเคชันเพื่อการเรียนรู้ รายวิชาการวิจัยทางการศึกษา บนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ สำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 4 มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. วารสารกลุ่มมนุษยศาสตร์- สังคมศาสตร์, 3(1), 38-49.
รัตน์สินี ออมสินสมบูรณ์ (2559). การศึกษาแนวทางการพัฒนาโมบายแอปพลิเคชัน ประเภทการคมนาคมขนส่งทางบก. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วรท แสงสว่างวัฒนะ. (2558). รูปแบบการดำเนินชีวิตและแรงจูงใจที่ส่งผลต่อการตัดสินใจใช้บริการสถานที่ออกกำลังกายของกลุ่มผู้บริโภคที่เคยใช้บริการสถานทีออกกำลังกาย ในเขตกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, กรุงเทพมหานคร.
วรวุฒิ อ่อนน่วม. (2558). ปรากฏการณ์ทางการสื่อสารยุคดิจิทัล The Communication Phenomenon in Digital Age. วารสารวิชาการสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย (สสอท.). 212.
สรินยา สงค์ประเสริฐ. (2554). รูปแบบการดำเนินชีวิตที่ส่งผลต่อค่านิยมในคอนโดมิเนียมตากอากาศระดับหรูหรา ในอำเภอหัวหิน. สารนิพนธ์ ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. กรุงเทพมหนครซ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สำนักงานสถิติแหงชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2566). การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2566 (ไตรมาส 3). https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2023/20231128080049_25007.pdf
สุคนธ์ทิพย์ คำจันทร์ และประภาพร กุลลิ้มรัตน์ชัย. (2022). การประยุกต์ใช้ User Interface (UI) และ User Experience (UX) ในการออกแบบแพลตฟอร์ม. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชียฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 16(2), 63-77.
สุชาดา พลาชัยภิรมย์ศิล. (2554). แนวโน้มการใช้โมบายแอพพลิเคชั่น. วารสารนักบริหาร, 31(4), 110-115. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
สุวรรณา แซ่เฮ้ง และกมลทิพย์ แจ่มกระจ่าง. (2564). ความต้องการการจัดกิจกรรมเพื่อสังคมของนิสิตระดับปริญญาตรี คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2564. Journal of Social Synergy, 13(2), 14-30.
เสาวลักษณ์ พันธบุตร. (2560). อยู่อย่างคนร่วมสมัยในยุคดิจิทัล. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 5(2), 161–167.
อภิศักดิ์ อาจนันท์. (2557). รู้หรือไม่!! โมบายแอพพลิเคชั่นคืออะไร? และวิธีสังเกตแอป ฯ ปลอมทำได้อย่างไร?. http://news.siamphone.com/news-17863.html
Admingramickhouse. (2020). แอปพลิเคชัน (Application) คืออะไร แล้วมีกี่ประเภท. https://bizidea.co.th/whats-application/
AlsonJ.N., & Misagal L.V. (2016). Smart phones usage among colleges. International Journal of Research in Engineering & Technology, 4(3), 63-70.
Connect. (2565). เรียน Online และ Onsite มีอะไรต้องคิดทบทวนบ้าง!. https://connect.bu.ac.th/feature-focus/online-onsite-learning/
Digimusketeers. (2023). ไขข้องใจ! แอพมือถือมีดีอย่างไร สำคัญอย่างไรต่อธุรกิจและการตลาด. https://digimusketeers.co.th/blogs/ไขข้องใจ-แอพมือถือมีดีอ.
ETDA. (2022). Thailand Internet User Behavior 2022. https://www.etda.or.th/
getattachment/78750426-4a58-4c36-85d3-d1c11c3db1f3/IUB-65-Final.pdf.aspx
Gao, Y., Li, A., Zhu, T., Liu, Xiaoqian, & Liu, Xingyun. (2016). How smartphone usage correlates with social anxiety and loneliness. PeerJ, 4, e2197. https://doi.org/10.7717/peerj.2197
Likert, R. (1932). A Technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 140, 1–55.
Mindphp. (2561). Application แอปพลิเคชัน คืออะไร. http://www.mindphp.com/คู่มือ/79-คืออะไร/3647-application-แอพพลิเคชั่น-คืออะไร.html.
Mrs.OK. (2022). Instagram เผยพฤติกรรม Gen Z ไทย กว่า 1 ใน 3 ใช้งานทะลุ 2 ชม. ต่อวัน. https://www.brandbuffet.in.th/2022/12/instagram-trend-report-gen-z-thai-express-themselves-with-photos-song-avatar-ar/
MTHAI. (2010). เปิดผลวิจัยวัยรุ่นไทยกวาดแชมป์ใช้มือถือสูงสุดในเอเชีย.https://tech.mthai.com/mobile-tablet/5345.html.
Wang, D., Xiang, Z., & Fesenmaier, D. R. (2016). Smartphone Use in everyday life and travel. Journal of Travel Research, 55, 52-63.
