Knowledge synthesis of factors affecting the success of the implementation of the policy on alternative dispute resolution by means of mediation in civil court.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Knowledge synthesis of factors affecting the success of the implementation of the policy on alternative dispute resolution by means of mediation in civil court. This is the qualitative synthesis that reviews the involved theory, research and thesis by using systematic knowledge synthesis. The synthesis processes were as follow : (1) reviews the literature theories about the model of policy implementation, (2) reviews the literature from Thailand and foreign research about the implementation of the policy on alternative dispute resolution by means of mediation, (3) create the conceptual framework and definitions of variables in the context of the civil court from the result of knowledge synthesis gained from step (1) and (2).
The result of knowledge synthesis demonstrates the 8 factors affecting the success of the implementation of the policy on alternative dispute by means of mediation including the policy objectives,policy resources, inter-organizational communication, characteristics of organizations, mediators, litigants, mediation process and attitude of implementers. However, there is a suggestion from the knowledge synthesis, which should be study in the efficiency in the recruitment, appointment, individual qualification and evaluation of the external mediators performance.
Article Details
- Under a CC Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0) license, you can copy, distribute, display, perform, and use any published material (figures, schemes, tables or any extract of a text) for any purpose other than commercially (unless you get permission first).
- Any opinions and views expressed in this publication are the opinions and views of the authors, and are not the views of or endorsed by the journal (including the editor, any member of the editorial team or editorial board, and any guest editors).
- The editor has the right to edit the content of the manuscript to make it suitable for publication.
References
จักรกริญน์ ทอดสูงเนิน. (2557).ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในชุมชน กรณีศึกษา ศูนย์ยุติธรรมชุมชนตำบลโคกขาม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร. สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 40(1), 98-113.
ประสิทธิ์ ดวงตะวงษ์. (2553).ประสิทธิผลกระบวนการสร้างและพัฒนาผู้ไกล่เกลี่ยและการดำเนินงานของศาลยุติธรรมไทย. วิทยานิพนธ์ รัฐประศาสนศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
เปรมมิศา หนูเรืองงาม. (2556).การพัฒนากระบวนการยุติธรรมทางเลือก : กรณีศึกษาการนำกระบวนการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทเชิงบังคับมาใช้ในประเทศไทย. วารสารกระบวนการยุติธรรม, 6(2),101-117.
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (2549).การประเมินประสิทธิภาพของระบบไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาล. กรุงเทพฯ : ที แอนด์ เค พริ้นติ้ง.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2546). รายงานการวิจัยของสำนักงาน- ศาลยุติธรรม: การไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาลกับการช่วยลดภาระการบริหาร- จัดการคดี. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ยงยุทธ ศักดิ์ชัยพาณิชกุล. (2556). การนำนโยบายยุติธรรมทางเลือกด้วยวิธีการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทไปปฏิบัติของสำนักงานอัยการสูงสุดไทย.ดุษฎีนิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต(รัฐประศาสนศาสตร์), มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วชิราพรรณ นามโลมา. (2549). ปัญหาการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทของศาลจังหวัดร้อยเอ็ด. การศึกษาค้นคว้าอิสระ รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศุภณัฏฐ์ สัตยาภิวัฒน์และคณะ. (2557).ประสิทธิผลการบริหารงานระบบไกล่เกลี่ยข้อพิพาทของศาลยุติธรรมตามหลักธรรมภิบาล. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 8(3),130-151.
สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม. (2557). กรอบความเห็นร่วม ปฏิรูปประเทศไทย ด้านกฎหมายและกระบวนการยุติธรรม. ค้นเมื่อ 15 ตุลาคม 2559 จาก https://issuu.com/uthaisakyutthapan /docs/issue3-law-justicereform.
สำนักงานศาลยุติธรรม. (2558). รายงานสถิติคดีศาลยุติธรรมทั่วราชอาณาจักร ประจำปี พ.ศ.2558.กรุงเทพฯ : ศูนย์การพิมพ์เพชรรุ่ง.
สำนักงานศาลยุติธรรม.(2557).แผนยุทธศาสตร์ศาลยุติธรรม พ.ศ.2557-2560. ม.ป.พ.
สำนักระงับข้อพิพาท. (2547). คู่มือการระงับข้อพิพาทสำหรับประชาชน. กรุงเทพฯ: สำนักระงับข้อพิพาท สำนักงานศาลยุติธรรม.
อัครศักย์ จิตธรรมมา (2551). การพัฒนาระบบไกล่เกลี่ยข้อพิพาทในศาลยุติธรรมของประเทศไทย. ดุษฎีนิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต(รัฐประศาสนศาสตร์), มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อิงครัตน์ ศรีไพโรจน์. (2555). ประสิทธิภาพการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ประนีประนอมประจำศาลจังหวัดจันทบุรี. ภาคนิพนธ์ บริหารธุกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฎรำไพพรรณี.
Alexander, E. R. (1985). From idea to action notes for a contingency theory of the policy implementation process. Administration & Society, 16(4), 403-426
Cheema, D. & Rondinelli, A. (1980). Reinventing Government for the Twenty-First Century: State Capacity in a Globalizing Society. New York: McGraw-Hill.
Fiadjoe, A. (2006). Alternative dispute resolution: A developing world perspective. London: Cavendish Publishing.
Gorge, C. E. (1980). Implementing public policy. Politics and public policy series. Congressional Quarterly Press. New York: Alfred A. Knopf.
Hambleton, R. (1983). Planning Systems and Policy Implementation. Journal of Public Policy, 3(4), 397-418.
Hazelkon, M. & Packard, A. L. (2008). Alternative dispute resolution in special education. Carrollton, GA: University of West Georgia Press.
Mohamed, Askgar Ali Bin Ali. (2008). Mediation in the industrial court of Malaysia. Asian Journal of Mediation, 4(23), 75-76.
Pearson, J. & Thoennes, N. (1989). Divorce mediation: Reflections on a decade of research. In K. Kressel, & D. G. Pruitt (eds), Mediation research: The process and effectiveness of third-party intervention (pp. 9-30). San Fransico, CA: Jossey-Bass.
