THE STUDY OF UNDERSTANDING ABOUT PROTECTIVE MEASURES FOR ACCIDENT AND CRIME SCENE PROTECTION BY PATROL OFFICER FROM PROVINCIAL POLICE STATION IN KANCHANABURI PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aims to study the understanding about the crime scene, protection, an obstacle for protecting crime scene to be a guideline for development of prevention at the scene of a police station in Kanchanaburi. The subjects in this study were 227 Patrol Officers at Kanchanaburi Provincial Police Office. The statistics used were percentage, arithmetic mean, standard deviation and One-way ANOVA. The result shows statistically significant at the level of 0.05 and the data was analyzed using software packages for social science research.
The findings are summarized as followed. Most of the respondents aged 41 – 50 years, they have educational degree lower than bachelors degree, a class rank of Police jenior Sergcant Major. A monthly income was estimated between 23,001 – 31,000 baht in the period of 21 years operation of the patrol officers. The opinion on the protection side, the scene of patrol officers, Kanchanaburi Provincial Police, overall, the majority agreed that the evidence collected from the crime scene should proceed to complete on the day of examination at the scene. The hypothesis testing of the study found that the highest rank in the operational period of the patrol, types of patrol and salary or the extra money per month has no effect on level of performance, however ages and durations of past training affect the levels of performance. Obstacles of working in protection at the scene is that the supervisors should be allocated enough budgets that are used for investigating the scene and should enact the laws to punish those who enter crime scene or interfere evidence at a crime scene without permission and should legislate to support patrol officers’responsibilities to work in the scene accurately.
Article Details
- Under a CC Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 (CC BY-NC-ND 4.0) license, you can copy, distribute, display, perform, and use any published material (figures, schemes, tables or any extract of a text) for any purpose other than commercially (unless you get permission first).
- Any opinions and views expressed in this publication are the opinions and views of the authors, and are not the views of or endorsed by the journal (including the editor, any member of the editorial team or editorial board, and any guest editors).
- The editor has the right to edit the content of the manuscript to make it suitable for publication.
References
กัมพล อรุณปลอด. (2535). การสืบสวนกับสิทธิเสรีภาพของประชาชน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จักรพงษ์ วิวัฒน์วานิช. (2540). การกลั่นกรองพยานหลักฐานชั้นสอบสวน.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชานิติวิทยาศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไตรรัตน์ จงจิตร. (2546). การบริหาร-นักบริหาร. รัฐสภาสาร 51, 5 (พฤษภาคม): 127-135.
ทวีป กรวยทอง. (2541). ปัจจัยที่มีผลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของข้าราชการตำรวจสำนักงานวิทยาการ ตำรวจ: ศึกษาเฉพาะกรณีของกองวิทยาการ ภาค 2.วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ธงชัย สันติวงษ์. (2543).องค์การและการบริหาร. พิมพ์ครั้งที่ 11. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ธีรวุฒิ เอกะกุล. (2543).การวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. พิมพ์ครั้งที่ 8. อุบลราชธานี: สถาบันราชภัฏอุบลราชธานี.
นครพจนวรพงษ์ และพลประสิทธิ์ ฤทธิ์รักษา. (2529). ประมวลกฎหมายแพ่งและพานิชย์ บรรพ 1-6 ฉบับแก้ไขเพิ่มเติมใหม่.กรุงเทพฯ: เจริญกิจ.
นุชนภางค์ศิริอัสสกุล. (2539). บทบาทของพยานผู้เชี่ยวชาญในคดีข่มขีนกระทำชำเรา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชานิติวิทยาศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บริษัทเซอิอูน (ประเทศไทย) จำกัด. (2531). คู่มือการถ่ายภาพพิสูจน์หลักฐาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:เซอิอูน.
ปรีชาคัมภีรปกรณ์. (2541).การบริหารทรัพยากรการศึกษา.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พงศกรณ์ ชูเวช. (2530).การพิสูจน์หลักฐาน. กรุงเทพฯ: สูตรไพศาล.
พจมาน เครือสินธุ์. (2556).การบริหารงานบุคคลของมูลนิธิป่อเต็กตึ๊ง: ศึกษาเฉพาะกรณีสำนักงานกลาง. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาสังคม บัณฑิตวิทยาลัย สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
พัชรา สินลอยมา.(2556). ระเบียบวิธีการวิจัยทางนิติวิทยาศาสตร์. เอกสารประกอบการสอนรายวิชา ระเบียบวิธีการวิจัยทางนิติวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. (อัดสำเนา)
ภาวิดา ธาราศรีสุทธิ. (2542). หลักและทฤษฎีการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
มโน ซอศรีสาสร. (2539). การรับฟังพยานหลักฐานที่ได้มาจากการจับ ค้น ยึดโดยมิชอบ: ศึกษาเฉพาะกรณีพยานวัตถุและพยานเอกสาร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สันติ์ สุขวัจน์. (2550). การตรวจสถานที่เกิดเหตุ. เอกสารประกอบการสอนวิชาการตรวจสถานที่เกิดเหตุ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อรรถพล แช่มสุวรรณวงศ์ และคณะ. (2546). นิติวิทยาศาสตร์ 2 เพื่อการสอบสวน. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ: ทีซีจี พริ้นติ้ง.
Best, John W. (1977).Research in Education. 3rd ed. New Jersey: Prentice Hallinc.
Fisher, Barry A. J. (2004). Techniques of Crime Scene Investigation. 7th ed. Florida: CRC Press.
Hobson, C. B. (1991).Fire Investigation : a new concept. IIInois: Charles C. Thomas Publisher.
Lee, H. C. (1994). Crime Scene Investigation. Taiwan: Central Police University Press.
Richard, Saferstein. (2001). Forensic Science Handbook. New Jersey: Prentice - Hall, Englewood Cliffs.
Schiro, George. (n.d.). Protecting the Crime Scene. Accessed November 5, 2015. Available from http://www.crime – scence- investigator.net/evidence1.html
