ความสัมพันธ์ระหว่างวรรณกรรมกับบริบททางสังคมและวัฒนธรรม
คำสำคัญ:
วรรณกรรม, บริบททางสังคมและวัฒนธรรม, อำนาจเชิงโครงสร้าง, การวิพากษ์สังคม, อุดมการณ์บทคัดย่อ
วรรณกรรมมีความสัมพันธ์อย่างแนบแน่นกับบริบททางสังคมและวัฒนธรรม ทั้งในฐานะผลผลิตของยุคสมัยและในฐานะกลไกที่ส่งผลย้อนกลับต่อสังคม เนื้อหา รูปแบบ และแนวคิดในวรรณกรรมล้วนสะท้อนและสัมพันธ์กับปัจจัยทางประวัติศาสตร์ การเมือง ศาสนา เศรษฐกิจ และค่านิยมของสังคม วรรณกรรมจึงมิได้เป็นเพียงเครื่องมือในการบอกเล่าหรือสะท้อนความเป็นจริงเท่านั้น หากยังมีศักยภาพในการวิพากษ์ ปรับตัว และท้าทายโครงสร้างอำนาจและอุดมการณ์ที่ดำรงอยู่ การศึกษาวรรณกรรมจึงต้องพิจารณาทั้งเนื้อหาและบริบทควบคู่กัน เพื่อทำความเข้าใจถึงพลวัตทางความคิด ความเชื่อ และพฤติกรรมของผู้คนในสังคมแต่ละยุคสมัยบทความวิชาการนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างวรรณกรรมกับบริบททางสังคมและวัฒนธรรม โดยวิเคราะห์ผ่าน 4 ประเด็นสำคัญ ได้แก่ 1) ลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างวรรณกรรมกับสังคมและวัฒนธรรม 2) วรรณกรรมในฐานะกระจกสะท้อนสภาพสังคม 3) วรรณกรรมในฐานะพื้นที่ทางวัฒนธรรม และ 4) วรรณกรรมในฐานะเครื่องมือในการวิพากษ์และท้าทายอำนาจเชิงโครงสร้าง โดยนำเสนอตัวอย่างวรรณกรรมหลากหลายยุคสมัยเพื่อสนับสนุนแนวคิดและชี้ให้เห็นพลังของวรรณกรรมในการสื่อสารความจริงภายใต้โครงสร้างอำนาจและอุดมการณ์ในสังคมอย่างลุ่มลึก
เอกสารอ้างอิง
กฤษณา อโศกสิน. (2554). หลงไฟ (พิมพ์ครั้งที่ 4). เพื่อนดี.
กรมศิลปากร. (2544). โคลงโลกนิติ. สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
กรมศิลปากร. (2545). ลิลิตตะเลงพ่าย. สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
กาญจนา แก้วเทพ. (2546). วัฒนธรรม สื่อ และอำนาจ: วาทกรรมในสื่อวัฒนธรรมร่วมสมัย. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กุหลาบ มัลลิกะมาส. (2519). วรรณกรรมไทยปัจจุบัน. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ชิต บุรทัต. (2518). สามัคคีเภทคำฉันท์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กองวรรณคดีและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร.
ชัยวัฒน์ ประเสริฐธรรม. (2555). วรรณกรรมกับสังคม: การวิจารณ์วรรณกรรมเชิงสังคมและการเมือง. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ตรีศิลป์ บุญขจร. (2521). พัฒนาการนวนิยายไทย พ.ศ. 2475-2500: การศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างนิยายกับสังคม [วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพ็ญศิริ ซ้ายจันทึก. (2551). นางกรี๊ด. สำนักพิมพ์ Simply Book Love Novels.
พ.ณ ประมวญมารค. (2553). ประวัติคำกลอนสุนทรภู่ (ฉบับปรับปรุง). พิมพ์คำ.
พระญาลิไทย. (2515). ไตรภูมิพระร่วง ของ พระญาลิไทย (พิมพ์ครั้งที่ 8). คลังวิทยา.
รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2550). เล่าเรื่องขุนช้างขุนแผน ฉบับสมบูรณ์. สถาพรบุ๊คส์.
ศรีบูรพา. (2510). ข้างหลังภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 7). เฉลิมชัยการพิมพ์.
สุจิตต์ วงษ์เทศ. (2526). เสภาน้ำท่วมหาบเร่. สำนักพิมพ์มติชน.
วิทยากร เชียงกูล. (2537). ฉันจึงมาหาความหมาย (พิมพ์ครั้งที่ 18). สำนักพิมพ์สามัญชน.
วิทยากร เชียงกูล. (2519). เหมือนอย่างไม่เคย. ใน สุชาติ สวัสดิ์ศรี (บ.ก), หนังสือต้องห้าม (หน้า 35–50). สำนักพิมพ์ดวงกมล.
Eagleton, T. (2012). Why Marx was right. Yale University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
- บทความในวารสารวิชาการมนุษย์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์ ไม่ใช่ความคิดเห็นของกองบรรณาธิการ และไม่ใช่ความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการและ/หรือของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
- กองบรรณาธิการไม่สงวนสิทธิ์ในการคัดลอก แต่ให้อ้างอิงแสดงที่มา
- บทความที่ได้รับตีพิมพ์จะมีการตรวจความถูกต้องเหมาะสมจากกองบรรณาธิการและผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาที่เกี่ยวข้อง (peer review) จำนวน 3 คน โดยผู้ทรงคุณวุฒิจะไม่ทราบผู้นิพนธ์ และผู้นิพนธ์ไม่ทราบชื่อผู้ทรงคุณวุฒิ (double-blind peer review)
