การพัฒนาชุดการเรียนรู้ด้วยบอร์ดเกมเรื่องวัฒนธรรมดนตรี 4 ภาคของไทย ตามทฤษฎีการเรียนรู้ของบรูเนอร์ร่วมกับเทคนิคการสอนแบบ TGT สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดเสาหิน จังหวัดสุโขทัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและหาประสิทธิภาพของชุดการเรียนรู้ด้วยบอร์ดเกม เรื่อง วัฒนธรรมดนตรี 4 ภาคของไทย ตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนและหลังเรียน ด้วยชุดการเรียนรู้ด้วยบอร์ดเกม 3) ศึกษาความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อชุดการเรียนรู้ด้วยบอร์ดเกม ตัวอย่าง ในการวิจัยคือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดเสาหิน 11 คน ที่ได้มาโดยการสุ่มแบบยกกลุ่ม (Cluster Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดการเรียนรู้ด้วยบอร์ดเกมเรื่องวัฒนธรรมดนตรี 4 ภาค ของไทย 2) แผนการจัดการเรียนรู้ 3) แบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ก่อนและหลังเรียน และ 4) แบบสอบถามความพึงพอใจของผู้เรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติ Wilcoxon signed-rank test
ผลการวิจัยพบว่า
1. ชุดการเรียนรู้ด้วยบอร์ดเกมเรื่องวัฒนธรรมดนตรี 4 ภาคของไทย ตามทฤษฎีการเรียนรู้ของบรูเนอร์ร่วมกับเทคนิคการสอนแบบ TGT ประกอบไปด้วย 3 หน่วยการเรียนรู้ มีประสิทธิภาพเท่ากับ 81.50/85.45 ซึ่งเป็นไปเกณฑ์ที่กำหนดไว้
2. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการใช้ชุดการเรียนรู้ด้วยบอร์ดเกมเรื่องวัฒนธรรมดนตรี 4 ภาคของไทยของนักเรียนทุกคนมีคะแนนเพิ่มขึ้น โดยมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05
3. ความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อชุดการเรียนรู้ ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.21, S.D. = 0.41)
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. สำนักพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
กัลยา วานิชบัญชา. (2564). การวิเคราะห์สถิติ: สถิติสำหรับการบริหารและวิจัย (พิมพ์ครั้งท่ี 16). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อหรือชุดการสอน. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(1), 7-20. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/28419
ชุติมา ผาติเสน และวิไล พลพวก. (2568). ผลการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือแบบ TGT เสริมด้วยสื่อประสมต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. Journal of Pitchaya Education and Research, 1(1), 35-44. https://so16.tci-thaijo.org/index.php/JPER/article/view/2955
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2561). ดนตรีศึกษา: หลักการและสาระสำคัญ (พิมพ์ครั้งที่ 10). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 22). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นภาพร คําปา และนันทน์ธร บรรจงปรุ. (2568). ผลการใช้บอร์ดเกมเรื่องความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับดนตรีไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(1), 523-534. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JSSP/article/view/279011
พิชิต ฤทธิ์จรูญ. (2559). หลักการวัดและประเมินผลการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 10). เฮ้าส์ออฟเคอร์มีสท์. โรงเรียนวัดเสาหิน. (2569). ข้อมูลโรงเรียน. https://www.facebook.com/wadsaohin.sukhothai.go.th/
ศศิธร ผาใต้ และอุดม จำรัสพันธุ์. (2566). ผลการจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับแนวคิดโครงสร้างทางปัญญาของบรูเนอร์ ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารคุรุศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 5(2), 87-101. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edudru/article/view/265173
ศิริประภา รักษาพล และไชยวัฒน์ ชุ่มนาเสียว. (2565). การพัฒนาสมรรถภาพทางกายของเด็กปฐมวัยโดยใช้การจัดประสบการณ์แบบร่วมมือ เทคนิค TGT ร่วมกับการละเล่นพื้นบ้านไทย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(3), 1033-1039. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/mcjou/article/view/249626
ศิริพร ศรีจันทะ. (2562). การสร้างและใช้เกมเพื่อการเรียนรู้แบบ Active Learning สู่ชั้นเรียน. http://bit.ly/4d2JmKT
สอนประจันทร์ เสียงเย็น. (2559). เอกสารประกอบการสอนรายวิชาจิตวิทยาสำหรับครู. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 1. (2569). โรงเรียนวัดเสาหิน. https://shorturl.asia/VgE1U
สุวัลลี นุชวงษ์, ณัฐศรัณย์ ทฤษฎิคุณ, และวรินธร สีเสียดงาม. (2568). การสร้างบอร์ดเกมเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านโน้ตดนตรีสากลของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 สาขาดนตรีสากล วิทยาลัยนาฏศิลปจันทบุรี. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(5), 113–127. https://so07.tci-thaijo.org/index.php/JSSD/article/view/7918
สุวิทย์ มูลคำ และอรทัย มูลคำ. (2551). 21 วิธีจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนากระบวนการคิด (พิมพ์ครั้งที่ 7). ภาพพิมพ์.
Corder, G. W., & Foreman, D. I. (2021). Nonparametric statistics: A step-by-step approach. Wiley.
Creswell, J. W. (2008). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (3rd ed.). Pearson Education.
Hashim, N. H., Harun, N. O., Ariffin, N. A., & Abdullah, N. A. C. (2024). Gamification using Board Game Approach in Science Education - A Systematic Review. Journal of Advanced Research in Applied Sciences and Engineering Technology, 33(3), 73-85. https://www.researchgate.net/publication/375839943_Gamification_using_Board_Game_Approach_in_Science_Education_-_A_Systematic_Review
Hawkinson, E. (2013). Board Game Design and Implementation for Specific Language Learning Goals. The Asian Conference on Language Learning, 317-326. https://papers.iafor.org/wp-content/uploads/papers/acll2013/ACLL2013_0169.pdf
Kapp, K. M. (2012). The gamification of learning and instruction: Game-based methods and strategies for training and education. Pfeiffer.
Nitko, A. J., & Brookhart, S. M. (2011). Educational assessment of students (6thed.). Pearson.
Slavin, R. E. (1995). Cooperative learning: Theory, research, and practice (2nded.). Allyn & Bacon.
Takaya, K. (2015) Bruner’s Theory of cognitive development. International encyclopedia of the social & behavioral sciences (2nd ed.). Elsevier.
