การพัฒนาความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของบุคคลออทิสติกโดยใช้โปรแกรมการสื่อสาร Visual image
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโปรแกรมการสื่อสาร Visual image ในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของบุคคลออทิสติก2) ศึกษาผลการพัฒนาความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของบุคคลออทิสติก และ3) ศึกษาความพึงพอใจของบุคคลออทิสติกที่มีต่อโปรแกรมการสื่อสาร Visual image ประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ บุคคลออทิสติก อายุระหว่าง 5 -10 ปี ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) โปรแกรมการสื่อสาร Visual image 2) แผนการดำเนินงานแบบ A-B-A Design 3) แบบสังเกตความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน และ4) แบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
1) ผลการพัฒนาโปรแกรมการสื่อสาร Visual image ในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของบุคคลออทิสติก มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (x̄ = 4.86)
2) บุคคลออทิสติกมีความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวันเพิ่มขึ้น ตามแผนการทดลองแบบ A-B-A Design เมื่อเปรียบเทียบ 3 ระยะ คือ ระยะเส้นฐาน (A1) อยู่ในเกณฑ์ระดับพอใช้ (x̄ = 1.80) ระยะระหว่างการทดลอง (B) อยู่ในเกณฑ์ระดับดี (x̄ = 3.80) ระยะหลังการทดลอง (A2) อยู่ในเกณฑ์ระดับดีมาก (x̄ = 4.50) และ
3) บุคคลออทิสติกมีความพึงพอใจต่อโปรแกรมการสื่อสาร Visual image อยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.38)
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ นิ่มสวรรณ์. (2559, 5 ธันวาคม). เทคนิคการสอนเด็กพิเศษ. GotoKnow. https://www.gotoknow.org/posts/619754
กิ่งสร เกาะประเสริฐ. (2561). ผลของการใช้โปรแกรม SAVE ที่มีต่อการช่วยเหลือระยะแรกเริ่มสำหรับเด็กออทิสติกวัยเด็กเล็ก. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 7(1), 9-21. https://ejournals.swu.ac.th/index.php/rise/article/view/10230
เจริญขวัญ ศรีพันธ์ชาติ. (2561). การศึกษาผลการใช้ชุดฝึกกิจวัตรประจำวันของนักเรียนที่มีภาวะออทิสซึมด้วยหลักการวิเคราะห์งาน. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 11(1), 113–123. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/crrugds_ejournal/article/view/152424
ชุติมาธร นะมาเส และกรวรรณ โหม่งพุฒ. (2567). การพัฒนาแอปพลิเคชันส่งเสริมทักษะสมองเพื่อจัดการชีวิตให้สำเร็จด้านความจำขณะทำงานของผู้เรียนที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน. วารสาร เทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 7(23), 156-166. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/etcedumsujournal/article/view/270470
ดุสิต ลิขนะพิชิตกุล. (2545). พัฒนาการบำบัดสำหรับเด็กออทิสติกตามแนวทางป้าหมอเพ็ญแข. สำนักพิมพ์แปลนพับลิสชิ่ง.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กำหนดประเภทและหลักเกณฑ์ของคนพิการทางการศึกษา พ.ศ.2552. (2552, 8 มิถุนายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 126 ตอนพิเศษ 80 ง หน้า 45-47.
พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ. 2551. (2551, 5 กุมภาพันธ์). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 125 ตอนที่ 28 ก หน้า 1-13.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2553. (2553, 22 กรกฎาคม) ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 127 ตอนที่ 45 ก หน้า 1-3.
พิชัย ระเวงวัน. (2564). การพัฒนาสื่อแอปพลิเคชันการเรียนรู้เสริมทักษะคำศัพท์ 3 ภาษาสำหรับเด็กปฐมวัยบนสมาร์ทโฟน. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. 11(2), 167-180. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/neuarj/article/view/249181
ภูชิศ สถิตย์พงษ์. (2567). การออกแบบและพัฒนาสื่อการสอน. [เอกสารไม่ได้ตีพิมพ์]. คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.
สถาบันราชานุกูล. (2545). คู่มือฝึกเด็กในการดำรงชีวิตประจำวัน ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (พิมพ์ครั้งที่ 4). โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2552). คู่มือการจัดทำแผนการจัดการศึกษาเฉพาะบุคคล. PubHTML5. https://pubhtml5.com/rqbh/rtcv/basic/
ศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตการศึกษา 5 จังหวัดสุพรรณบุรี. (2567). หลักสูตรการพัฒนาทักษะการดำรงชีวิตสำหรับผู้เรียนที่มีความต้องการจำเป็นพิเศษ. ศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตการศึกษา 5 จังหวัดสุพรรณบุรี.
อรรถพล ประภาสโนบล. (2564, 28 มิถุนายน). Vygotsky’s theory. the potential. https://thepotential.org/knowledge/vygotsky-learning-theory/
