การพัฒนาหลักสูตรส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและตรวจสอบคุณภาพของหลักสูตรส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 และ 2) ศึกษาผลการใช้หลักสูตรส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ โดยใช้กิจกรรมเป็นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านเด่น จำนวน 13 คน ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างแบบกลุ่ม ดำเนินการวิจัยแบบ One-Group Pretest-Posttest Design เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย 1) หลักสูตรฯ 2) คู่มือการใช้ และ 3) แบบทดสอบวัดความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ ชนิดอัตนัย (IOC มีค่า 0.80-1.00, ความเชื่อมั่น มีค่า 0.92) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบไม่อิสระ ผลการวิจัยพบว่า
1) หลักสูตรที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 7 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการและเหตุผล, จุดมุ่งหมายของหลักสูตร,โครงสร้างหลักสูตร, เนื้อหาสาระ, กิจกรรมการเรียนการสอน, สื่อและแหล่งเรียนรู้ และการวัดผลและประเมินผล มีเนื้อหา 3 หน่วยการเรียนรู้ คือ ตลาดนัดคณิตคิดเร็ว, นักวัดตัวน้อย และเมืองเรขาคณิตสร้างสรรค์ โดยผู้เชี่ยวชาญประเมินว่าหลักสูตรและคู่มือการใช้หลักสูตรมีความเหมาะสมในระดับมากที่สุด ( = 4.53, S.D. = 0.54) และ ( = 4.56, S.D. = 0.54) ตามลำดับ 2) หลังเรียนตามหลักสูตร นักเรียนมีคะแนนความคิดสร้างสรรค์สูงขึ้นกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 และนักเรียนร้อยละ 100 สามารถทำคะแนนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 ได้สำเร็จ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กฤษฎา วรพิน, อรรฆพร วงษ์ประดิษฐ์, สุบิน ยมบ้านกวย, และสาธิต จันทรวินิจ. (2565). การเรียนรู้โดยใช้กิจกรรมเป็นฐานในชั้นเรียนวิชาคณิตศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. 20(1): 31–46.
ฆนัท ธาตุทอง. (2550). เทคนิคการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา. นครปฐม: เพชรเกษมการพิมพ์.
จีรภรณ์ กิจเจริญ. (2566). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ แบบบูรณาการบริบทชุมชนและวัฒนธรรมท้องถิ่น สำหรับนักศึกษาครู. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ภาควิชาหลักสูตรและวิธีสอน). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
จุฬาลักษณ์ ใจอ่อน, สุดาทิพย์ หาญเชิงชัย, และวิภาพร สุทธิอัมพร. (2561). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้วิธีการแบบเปิด. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. 10(พิเศษ): 289–295.
ชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน. (2564). การจัดการเรียนรู้ด้วยกิจกรรมเป็นฐานร่วมกับเทคโนโลยี เพื่อส่งเสริมความเป็นนวัตกรและผลงานสร้างสรรค์สำหรับนักเรียน. Journal of Humanities & Social Sciences. 2(20): 89–110.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2560). การพัฒนาหลักสูตร: ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: วี พรินท์.
โรงเรียนบ้านเด่น. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR) ปีการศึกษา 2566. ลำปาง: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 2.
วันทนา พลภักดิ์. (2561). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการความคิดสร้างสรรค์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดสร้างสรรค์เรื่อง “พื้นที่ผิวและปริมาตร” ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (คณิตศาสตร์). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2560). คู่มือการใช้หลักสูตรกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2568, จาก http://academic.obec.go.th/images/document/ 1603180137_d_1.pdf.
Al-Dababneh, K. A., Al-Zboon, E. K., & Ahmad, J. (2020). The impact of activity-based learning on improving creative thinking skills among elementary school students. International Journal of Instruction. 13(4): 545-564.
Boaler, J. (2016). Mathematical mindsets: Unleashing students' potential through creative math, inspiring messages and innovative teaching. San Francisco, CA: Jossey-Bass/Wiley.
Dewey, J. (1975). Experience & education. New Jersey: Littlefield, Adam & Co.
Hadar, L. L., & Tirosh, M. (2019). Creative thinking in mathematics curriculum: An analytic framework. Israel: Faculty of Education, Beit-Berl College.
Kim, M. K. (2016). Creativity of gifted students in an integrated math-science instruction. Thinking Skills and Creativity. 19: 23–31.
Oliva. P.F. (1992). Developing the Curriculum. (3rd ed.). New York: Harper Collins.
Prince, M. (2004). Does active learning work? A review of the research. Journal of Engineering Education. 93(3): 223-231.
Silver, E. A. (1997). Fostering creativity through instruction rich in mathematical problem solving and problem posing. ZDM – Mathematics Education. 29(3): 75–80.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. New York, NY: Harcourt, Brace and World.
Torrance, E. P. (1962). Guiding creative talent. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
_______. (1974). The Torrance Tests of Creative Thinking: Norms-technical manual. Lexington, MA: Personnel Press.
