รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น สำหรับการเป็นผู้ประกอบการสถานตรวจสภาพรถเอกชน (ตรอ.) โดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย วิทยาลัยสารพัดช่างลพบุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและแนวทางการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น สำหรับการเป็นผู้ประกอบการสถานตรวจสภาพรถเอกชน (ตรอ.) โดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย วิทยาลัยสารพัดช่างลพบุรี 2) สร้างและพัฒนารูปแบบสมรรถนะ นำรูปแบบไปใช้ และประเมินผลลัพธ์ของผู้เรียนในหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น สำหรับการเป็นผู้ประกอบการสถานตรวจสภาพรถเอกชน (ตรอ.) โดยการมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่าย วิทยาลัยสารพัดช่างลพบุรี ใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา (Research and Development) ดำเนินการเป็น 4 ระยะ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลประกอบด้วยผู้บริหาร ครูผู้สอน บุคลากรทางการศึกษา ผู้เรียน ผู้เชี่ยวชาญและภาคีเครือข่ายจากสถานประกอบการ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบรายงานผลการดำเนินงาน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า
สภาพการดำเนินงานโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง และสามารถกำหนดแนวทางการพัฒนาได้ 4 แนวทาง รูปแบบที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ได้แก่ ปัจจัยนำเข้า กระบวนการ และผลลัพธ์ โดยดำเนินการผ่าน 5 โครงการ และมีคู่มือการดำเนินงานจำนวน 5 ส่วน ซึ่งได้รับการประเมินความเหมาะสมในระดับมาก ผลการนำรูปแบบไปใช้พบว่า ผู้เข้าร่วมโครงการมีความพึงพอใจและความเข้าใจในระดับมากที่สุด สมรรถนะของผู้เรียนเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ผู้สำเร็จการศึกษาทุกคนสามารถประกอบอาชีพหรือเป็นผู้ประกอบการได้ ความร่วมมือกับภาคีเครือข่ายเพิ่มขึ้น และมีจำนวนผู้สมัครเข้าเรียนในหลักสูตรเพิ่มขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2566–2568 อย่างต่อเนื่อง
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิรศักดิ์ จันกัน. (2567). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะความเป็นผู้ประกอบการของนักศึกษาในสถานศึกษา สังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการอาชีวศึกษา. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. 12(2): 567–581.
จุรี ทัพวงษ์. (2567). รูปแบบการจัดการศึกษาสำหรับผู้เรียนหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการเป็นผู้ประกอบการของวิทยาลัยเทคนิคบางแสน. วารสารพุทธจิตวิทยา. 9(1): 37–50.
นิติ นาชิต, และคณะ. (2559). การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการนำรูปแบบการประเมินหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นตาม แนวคิดการประเมินแบบเสริมพลังอำนาจไปใช้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.
นิรันดร์ สมมุติ. (2563). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะผู้เรียนหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นกลุ่มงานเสริมสวย โดยการมีส่วนร่วมกับสถานประกอบการ ของวิทยาลัยเทคนิคนครอุบลราชธานี. (รายงานการวิจัย). สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. สืบค้นเมื่อ 14 กันยายน 2568, จากhttps://research.otepc.go.th/files/____3ytoeqpw.pdf
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
วัลลีย์ อาศัย. (2562). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะวิชาชีพของผู้เรียนโดยการมีส่วนร่วมของชุมชน วิทยาลัยการอาชีพบ้านตาก. สืบค้นเมื่อ 14 กันยายน 2568, จาก https://research.otepc.go.th/files/ฉบับสมบูรณ์_k4i7xtq2.pdf
สุรเชษฐ์ โล่ทองคำ. (2562). รูปแบบการบริหารจัดการที่ส่งผลต่อความสำเร็จของสถานตรวจสภาพรถเอกชน (ตรอ.) ในประเทศไทย. วารสารบัณฑิตศาสน์ มหาวิทยาลัยมหามกุฎราชวิทยาลัย, 17(2): 207–217.
สิทธิศักดิ์ เพิ่มพูล. (2566). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะวิชาชีพผู้เรียนด้วยความร่วมมือกับภาคีเครือข่ายวิทยาลัยเทคนิคเกษตรวิสัย. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์. 7(1): 686-697.
Deming, W. E. (1993). The new economics for industry, government, education. Cambridge, MA: MIT Press.
Hosseini, A., & Tan, B. (2019). Modelling and analysis of a cooperative production network. International Journal of Production Research. 57(21): 6665–6686.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2001). Educational administration: Theory, research, and practice. (6th ed.). New York: McGraw-Hill.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology. 22(140): 1–55.
Ludwig von Bertalanffy. (1968). General system theory: Foundations, development, applications. New York: George Braziller.
