สภาพการส่งเสริมทักษะชีวิตของนักเรียนกลุ่มโรงเรียนบ้านใหม่เขาแก้ว

Main Article Content

ณัฐพล เพ็งพันธ์
นงลักษณ์ ใจฉลาด

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการส่งเสริมทักษะชีวิตของนักเรียน กลุ่มโรงเรียนบ้านใหม่เขาแก้ว รูปแบบการวิจัยเชิงปริมาณเป็นการเก็บข้อมูลและใช้สถิติในการวิเคราะห์ โดยใช้กลุ่มตัวอย่างในการศึกษา ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอนกลุ่มโรงเรียนบ้านใหม่เขาแก้ว จำนวน 71 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลได้แก่แบบสอบถาม ลักษณะเป็นแบบมาตราประมาณค่า (Rating Scale) 5 ระดับ สถิติที่ใช้ คือ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า


            สภาพการส่งเสริมทักษะชีวิตของนักเรียน กลุ่มโรงเรียนบ้านใหม่เขาแก้ว โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ( = 4.46,σ =.38) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการส่งเสริมการตระหนักรู้ และเห็นคุณค่าในตนเองและผู้อื่น รองลงมา คือ ด้านการส่งเสริมการสร้างสัมพันธภาพ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านการส่งเสริมการจัดการกับอารมณ์และความเครียด

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เพ็งพันธ์ ณ., & ใจฉลาด น. (2026). สภาพการส่งเสริมทักษะชีวิตของนักเรียนกลุ่มโรงเรียนบ้านใหม่เขาแก้ว. วารสารครุศาสตร์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 9(1), 42–54. https://doi.org/10.2774.EDU2026.1.283326
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ณัฏฐภรณ์ หลาวทอง. (2559). การสร้างเครื่องมือการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

โดมฤทธิ์ เอื้อกิ่งพชร. (2563).การวิเคราะห์ความต้องการจำเพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนระดับประถมศึกษาโรงเรียนวิถีธรรมแห่งมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต (หลักสูตรและการสอน). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

วิษณุกรณ์ บุญเฮ้า. (2566). การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียนประถมศึกษาในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารและพัฒนาการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ษณอนงค์ ชูรา. (2566). รูปแบบการบริหารเครือข่ายความร่วมมือ เพื่อส่งเสริมทักษะชีวิตของนักเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์หลักสูตรการศึกษาดุษฎีบัณฑิต (บริหารการศึกษา).มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สวาสดิ์ วารินกุฎ. (2562). ทักษะชีวิตของนักเรียนประถมศึกษาตอนปลาย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2. (2568). ผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. สืบค้นเมื่อ 14 กันยายน 2568, จาก https://sukhothai2.go.th/2020/?page_id=47374 06/01/2568

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). การขับเคลื่อนการศึกษามัธยมศึกษาไทย 4.0 เพื่อการมีงานทำในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). ผลสำรวจทักษะที่จำเป็นแห่งอนาคต (Future Skills) ของคนไทยช่วงวัยเรียนและวัยรุ่น. นนทบุรี: 21 เซ็นจูรี่.

องค์การอนามัยโล. (1997). WHOQOL: การวัดคุณภาพชีวิต. เจนีวา: ผู้จัดพิมพ์.

อรอนงค์ แสนคำ. (2560). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อทักษะชีวิตนักเรียนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารและพัฒนาการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

อาทิตมณี แย้มเกษร. (2564). การบริหารการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตผู้เรียนใสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบันฑิต (การจัดการศึกษา). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.