กลยุทธ์การดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของสถานศึกษา สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพของการดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ 2) วิเคราะห์ปัจจัยเชิงกลยุทธ์การดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ 3) สร้างกลยุทธ์การดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ และ 4) ประเมินกลยุทธ์การดำเนินงานชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ การวิจัยแบ่งเป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาสภาพของการดำเนินงาน สัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 11 คน เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสัมภาษณ์ โดยใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ขั้นตอนที่ 2 วิเคราะห์ปัจจัยเชิงกลยุทธ์ โดยใช้แบบสอบถามรวมจำนวน 400 คน ซึ่งมีค่าความตรงอยู่ระหว่าง 0.60 – 1.00 และมีค่าความเที่ยง 0.92 ค่าสถิติที่ใช้ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และจัดการประชุมเชิงปฏิบัติการผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 คน เครื่องมือเป็นแบบบันทึกการประชุม และใช้การวิเคราะห์ปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอก ขั้นตอนที่ 3 สร้างกลยุทธ์ ด้วยวิธีการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 9 คน เครื่องมือที่ใช้คือ ร่างกลยุทธ์ และแบบตรวจสอบความเหมาะสม โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา ขั้นตอนที่ 4 ประเมินกลยุทธ์ โดยเก็บข้อมูลจากผู้อำนวยการสถานศึกษา จำนวน 36 คน ค่าสถิติที่ใช้คือ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า
สภาพการดำเนินงานจำแนกออกเป็น การมีค่านิยมร่วมกัน การมุ่งเน้นการเรียนรู้ของผู้เรียน การเรียนรู้แบบร่วมแรงร่วมใจ ชุมชนกัลยาณมิตร โครงสร้างสนับสนุนชุมชน ภาวะผู้นำร่วม การเรียนรู้และการพัฒนาวิชาชีพ วิสัยทัศน์ร่วม และการทำงานเป็นทีม ผลการวิเคราะห์ปัจจัยเชิงกลยุทธ์ พบว่า ปัจจัยภายในและปัจจัยภายนอกภาพรวมอยู่ในระดับมาก กลยุทธ์ประกอบด้วย 7 กลยุทธ์ ได้แก่ การกำหนดวิสัยทัศน์ร่วม ภาวะผู้นำร่วม การเรียนรู้และการพัฒนาวิชาชีพ การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือร่วมใจจากการทำงานเป็นทีม มุ่งเน้นการเรียนรู้ของผู้เรียน โครงสร้างสนับสนุนชุมชน และชุมชนกัลยาณมิตร ผลการประเมินกลยุทธ์อยู่ในระดับมาก
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). คู่มือการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สู่สถานศึกษาสำหรับศึกษานิเทศก์. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น. (2565). มาตรฐานทั่วไปเกี่ยวกับการประเมินตำแหน่งและวิทยฐานะข้าราชการหรือพนักงานครูและบุคลากรทางการศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพื่อให้มีหรือเลื่อนวิทยฐานะสูงขึ้น พ.ศ. 2565. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
จตุพร สังขวรรณ. (2557). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์: Strategic Leadership. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ด ยูเคชั่น.
วรลักษณ์ ชูกำเนิด. (2557). รูปแบบชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพครูสู่การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 บริบทโรงเรียนในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต (สาขาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
วาสนา ทองทวียิ่งยศ. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูใน สถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาของจังหวัดปทุมธานี. สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2561, จากhttp://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/3311.
สาธร ทรัพย์รวงทอง. (2566). กลยุทธ์การบริหารชุมชนการเรียนรู้วิชาชีพในยุคดิจิทัลของโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็กสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารรัชต์ภาคย์. 17(55): 231-248.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือประกอบการอบรมการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC (Professional Learning Community) “ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ” สู่สถานศึกษา. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
สุวิมล โพธิ์กลิ่น. (2560). การบริหารสถานศึกษายุคใหม่ที่มีประสิทธิผล. อุบลราชธานี: ยงสวัสดิ์อินเตอร์กรุ๊ป.
หวานใจ เวียงยิ่ง. (2564). กลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารและพัฒนาการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
องค์การบริหารส่วนจังหวัดพิษณุโลก. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR) ประจำปี 2566 โรงเรียนในสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดพิษณุโลก. พิษณุโลก: กองการศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม.
ขวรรณ. (2557). ภาวะผู้นำเชิงกลยุทธ์ : Strategic Leadership. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ด ยูเคชั่น.
นราพร จันทร์โอชา. (2560). ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC). สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2567. จาก https://www.youtube.com/watch?v=TBpt_PlOib4.
วรลักษณ์ ชูกำเนิด, เอกรินทร์ สังข์ทอง และ ชวลิต เกิดทิพย์. (2557). “รูปแบบชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพครูสู่การเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 บริบทโรงเรียนในประเทศไทย”. วารสารหาดใหญ่วิชาการ. 12(2) : 123 - 134.
วาสนา ทองทวียิ่งยศ. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของครูใน สถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาของจังหวัดปทุมธานี. สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2561, จากhttp://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/3311.
สาธร ทรัพย์รวงทอง. (2566). กลยุทธ์การบริหารชุมชนการเรียนรู้วิชาชีพในยุคดิจิทัลของโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารรัชต์ภาคย์ ปีที่ 17 ฉบับที่ 55.
สราวุฒิ นิ่มนวล (2565). การบริหารสถานศึกษา: การร่วมมือกันทำงานเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
สัมมา รธนิธย์. (2557). หลักทฤษฎีและปฏิบัติการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ ข้าวฟ่าง จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). คู่มือประกอบการอบรมการขับเคลื่อนกระบวนการ PLC (Professional Learning Community) “ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ” สู่สถานศึกษา. กรุงเทพฯ: ผู้แต่ง.
หวานใจ เวียงยิ่ง. (2564). กลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา). สกลนคร : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
DuFour, R., & Mattos, M. (2013). How do principals really improve schools? Educational Leadership. Educational Leadership, 70(7), 34-40. Retrieved January 21, 2024, from http://www.tdschools.org/wpcontent/uploads/2013/
/PLC_Mattos-DuFour-Article.pdf.
