รูปแบบการนิเทศยุคดิจิทัลของโรงเรียนขนาดเล็ก สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์องค์ประกอบ 2) สร้างรูปแบบ 3) ประเมินรูปแบบการนิเทศยุคดิจิทัลของโรงเรียนขนาดเล็ก วิธีการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน ดังนี้ ขั้นตอนที่ 1 การวิเคราะห์องค์ประกอบ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ศึกษานิเทศก์ ผู้บริหารสถานศึกษา และครู จำนวน 403 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึก แบบสัมภาษณ์ และแบบสอบถามที่มีค่าความเที่ยง เท่ากับ 0.942 สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงสำรวจ ขั้นตอนที่ 2 การสร้างรูปแบบ โดยการสัมมนาอิงผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 9 คน ขั้นตอนที่ 3 การประเมินรูปแบบ เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 18 คน ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่แบบประเมิน สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า
1) องค์ประกอบของการนิเทศยุคดิจิทัลของโรงเรียนขนาดเล็ก ประกอบด้วย 7 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) การสำรวจสภาพปัจจุบัน (2) การวางแผนนิเทศการศึกษา (3) การสร้างเครื่องมือนิเทศ (4) การสร้างบรรยากาศการนิเทศ (5) การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (6) การการใช้เทคโนโลยีเพื่อการสื่อสาร และ (7) การประเมินผลการนิเทศ 2) ผลการสร้างรูปแบบการนิเทศยุคดิจิทัลของโรงเรียนขนาดเล็ก ประกอบด้วย 3 ส่วน ได้แก่ ส่วนที่ 1 ส่วนนํา ประกอบด้วย แนวคิดพื้นฐาน หลักการ และวัตถุประสงค์ของรูปแบบ ส่วนที่ 2 ส่วนเนื้อหา ประกอบด้วย องค์ประกอบการนิเทศยุคดิจิทัลของโรงเรียนขนาดเล็ก จำนวน 7 องค์ประกอบ ส่วนที่ 3 ส่วนเงื่อนไขความสำเร็จผู้เชี่ยวชาญเห็นว่ารูปแบบมีความเหมาะสม 3) ผลการประเมินรูปแบบการนิเทศยุคดิจิทัลของโรงเรียนขนาดเล็ก มีความถูกต้อง ความเหมาะสม ความเป็นไปได้ และความเป็นประโยชน์ อยู่ในระดับมากที่สุด
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กุลกาญจน์ สุวรรณรักษ์. (2562). การนิเทศการสอนในยุค 4.0. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
จิตตวดี ทองทั่ว. (2565, กันยายน-ธันวาคม). รูปแบบการเสริมพลังอำนาจ ในการนิเทศภายในสถานศึกษาต่อการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร. วารสารครุทรรศน์ (Online). 2(3): 11-26.
จิณณวัตร ปะโคทัง. (2561). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัล สำหรับผู้บริหารสถานศึกษามืออาชีพ. อุบลราชธานี: ศิริธรรมออฟเซ็ท.
นิกูล ทองหนาศาล. (2563, มกราคม-มิถุนายน.) การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในแบบการสอนงานและระบบพี่เลี้ยงของ สถานศึกษา. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทริน. 17(1): 360-372.
นรรัชต์ ฝันเชียร. (2562). โรงเรียนขนาดเล็ก ภาระหรือโอกาส และรูปแบบการพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็ก. สืบค้นเมื่อ 9 พฤษภาคม 2563, จาก https://www.trueplookpanya.com/education/content/71918/-teaartedu-teaart.
ภีี อาภรณ์เอี่ยม. (2562). โรงเรียนขนาดเล็กกับการพัฒนาพลเมืองท้องถิ่น. มูลนิธิการศึกษาเพื่อสร้างพลเมืองไทย (Thai Civic Education-TCE Foundation). กรุงเทพฯ: แคปิตอล.
ภัณฑิรา สุปการ. (2557). รูปแบบการบริหารจัดการการนิเทศการศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พาสนา ชลบุรพันธ์, สินธะวา คามดิษฐ์, และพิณสุดาสิริธรังศรี. (2560, ตุลาคม-ธันวาคม). รูปแบบการนิเทศการสอนเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สุทธิปริทัศน์. 31(100): 246-260.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2561). จําเป็นต้องปฏิรังสรรค์การศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศศิรดา พันชัยภู. (2565). รูปแบบการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการนิเทศภายในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต (สันติศึกษา). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สำนักการศึกษา หน่วยศึกษานิเทศก์. (2559). คู่มือการนิเทศการศึกษา. ร้อยเอ็ด: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 3.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2549). การนิเทศเพื่อพัฒนาศักยภาพของบุคลากรในโรงเรียนตามแนวทางปฏิรูป การศึกษา. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
_______. (2556). การดำเนินงานการนิเทศภายใน. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
_______. (2562). แผนยุทธศาสตร์พัฒนาโรงเรียนขนาดเล็ก. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2562, จาก https://drive.google.com/file/d/11UKKIB77VyrcxSjrmyaIT3UZlQ613cRR/view.
อดุลย์ แสนสิบ. (2565). แนวทางการพัฒนาการนิเทศการศึกษาของโรงเรียนในศูนย์เครือข่ายคุณภาพการศึกษา บางสะพานน้อย 3 (ไชยราช) สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. วิทยานิพนธ์ศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Burton, W. H., & Brueckner, L. J. (1955). Supervision: A Social Process. (3rd ed.). New York: Appleton.
Higgins, S. (2018). A Recent Theory of Teaching Thinking. in Laura Kerslake and Rupert Wegerif (Editors). Theory of Teaching Thinking. New York: Routledge.
